บบ้าน เพราะน้องสาวของข้าเป็นผู้หญิง อาเมิ่งจึงไม่ต้องกังวลอีกต่อไปเกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงความสงสัยกับหลิงซี ยิ่งไปกว่านั้น พี่สาวก็ทำอาหารอร่อยมากและดูแลข้ากับหลิงซีเป็นอย่างดี อาเมิ่งจึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้พี่สาวอยู่ต่อ”
หลังจากได้ยินคำพูดของมู่ชวน หลี่เยว่หานก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่งและพูดโดยไม่รู้ตัวว่า “เมิ่งฉีฮ่วนใช้ข้าเป็นพี่เลี้ยงเด็กหรือ?”
“ถึงข้าจะไม่รู้ว่า ‘พี่เลี้ยง’ แปลว่าอะไร แต่พี่สาวต้องเชื่อข้านะ อาเมิ่งปฏิบัติกับท่านต่างจากคนอื่น มีคนเสนอตัวดูแลพวกเราพี่น้องมาก่อน แต่สุดท้ายอาเมิ่งก็ปฏิเสธ ป้าหลิวเองก็ได้ดูแลพวกเรามาพักหนึ่ง แต่ถึงนางจะดูแลพวกเราเป็นอย่างดี แต่ในท้ายที่สุดอาเมิ่งก็ต้องดูแลพวกเราด้วยตัวเอง”
“หลังจากพี่สาวมาตอนแรก พี่สาวมีสุขภาพไม่ค่อยดี อาเมิ่งจึงต้องไปที่ภูเขาเพื่อหาสมุนไพรทุกวัน แล้วกลับมาให้ข้าทำน้ำแกงสมุนไพรให้ หลังจากพี่สาวหายดีแล้ว อาเมิ่งก็มอบพวกเราพี่ชายน้องสาวให้กับท่านอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นพี่สาว ข้าคิดว่าอาเมิ่งปฏิบัติต่อพี่สาวแตกต่างออกไป”
หลังจากฟังคำพูดยาว ๆ ของมู่ชวน หลี่เยว่หานก็รู้สึกเพียงความเศร้าเท่านั้น
เด็กสองคนนี้อยู่กับเมิ่งฉีฮ่วนแล้วมีชีวิตที่น่าสังเวชนัก!
บางทีอาจเป็นเพราะการเป็นอาสาสมัครมายาวนาน หลี่เยว่หานจึงเกลียดการเห็นเด็ก ๆ ต้องทนทุกข์ทรมาน
หลี่เยว่หานซึ่งยังคงวางแผนที่จะใช้ความรู้ของตนเพื่อหาเงิน ก่อนคืนเงินและจากไป ทันใด
