ม วิชาเอกที่สองของเธอมีประโยชน์มาก ดังนั้นวันนี้ หลี่เยว่หานจึงขึ้นไปบนภูเขา เพื่อดูว่ามีต้นกล้าไม้ป่าที่เหมาะสำหรับการปลูกและขยายพันธุ์หรือไม่
หลี่เยว่หานค้นพบว่าตอนขุดขิงป่าในสวนหลังบ้านเมื่อวานนี้ ดินในยุคนี้อุดมสมบูรณ์มาก หลี่เยว่หานเชื่อว่าด้วยความรู้ในวิชาชีพและดินที่อุดมสมบูรณ์ เธอจะต้องสามารถปลูกสิ่งของเพื่อขายแลกเงินได้อย่างแน่นอน!
เมื่อนึกถึงเงิน จู่ ๆ หลี่เยว่หานก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าไปทั่วร่าง
“พี่สาวหลี่ พี่สาวหลี่ ผลไม้นี้แสบจัง!” เมื่อหลี่เยว่หานพาหลิงซีไปขุดขิงป่าบนภูเขา หลิงซีก็เด็ดผลไม้ป่ายัดเข้าไปในปากตน พร้อมกับร้องออกมา
หลี่เยว่หานรีบไปดูและพบว่าสิ่งที่หลิงซีเลือกที่จะกินก็คือพริก!
ทั้งมันยังเป็นพริกที่ไม่ได้รับการพัฒนา!
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลี่เยว่หานรีบพูดว่า “อย่าขยี้ตาล่ะ พี่สาวจะพาเจ้าไปที่แม่น้ำเพื่อล้างปาก!”
แต่มันก็สายเกินไปแล้ว หลิงซีที่เผ็ดร้อนจนน้ำตาไหล เด็กหญิงเช็ดตาของนางก่อนที่หลี่เยว่หานจะทันจับมือเอาไว้ ซึ่งหลังจากนั้นไม่นาน ดวงตาของนางก็บวมแดง และน้ำตานางก็ไหลพราก
เมื่อเห็นเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็ไม่กล้ารอช้า รีบวิ่งลงจากภูเขาไปพร้อมกับหลิงซีตัวน้อยในอ้อมแขน โดยมุ่งตรงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ แล้วให้หลิงซีอมน้ำเย็นในปากก่อน จากนั้นก็ลงไปในน้ำ กอดหลิงซีและเอาหน้าอีกฝ่ายจุ่มลงไปในน้ำอย่างระมัดระวัง ปล่อยให้สายน้ำไหลล้างตานาง
เดิมทีน้ำเกลือเป็นสิ่งที่ป้องก
