“เจ้ามันนังสารเลวไร้ยางอาย!”
เมื่อได้ยินคำด่าทอนี้ของอีกฝ่าย หลี่เยว่หานก็มองไปที่หลี่ต้าเฉิง และพูดด้วยใบหน้าที่โศกเศร้าว่า “ท่านพ่อ เขาดุข้า! ท่านพ่อจะปกป้องบุตรสาวของคนอื่นเมื่อถูกด่าทอ แต่ไม่ปกป้องข้าที่เป็นบุตรสาวของท่านหรือ? ท่านพ่อ?”
ทันทีที่ถูกเรียกชื่อ หลี่ต้าเฉิงก็ปวดหัวขึ้นมาทันที
ในเรื่องนี้ เขายืดหัวออกไปก็โดน และหดหัวไปก็ยังโดนอยู่ดี! เขายืดหัวออกไปเลยดีกว่า อย่างน้อยก็ได้ชื่อเสียงกลับมา!
“อู๋ไหล หากอยากพูดก็พูดดี ๆ! หมายความว่าอย่างไรที่มาด่าบุตรสาวข้า!”
“ข้าด่านางแล้วจะทำไม? ใครใช้ให้เจ้าสั่งสอนบุตรไม่ได้เรื่องเล่า!”
“เยว่หานลูกสาวข้า เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่บ้านว่ามีความรู้และเที่ยงธรรม หากอู๋หลานหลานของครอบครัวเจ้าไม่ได้มารังแกเยว่หานของเรา นางจะสาปแช่งผู้คนได้อย่างไร!”
“เจ้าลูกเต่าหลี่ต้าเฉิง เจ้าอยากต่อสู้กับข้ารึ!”
“สู้ก็สู้สิ! ข้ากลัวเจ้าที่ไหน!”
เมื่อสิ้นคำพูด หลี่ต้าเฉิงก็ถูกอู๋ไหลต่อย
ว่ากันว่าคนที่ซื่อสัตย์ก็มีไฟสามดวงอยู่ในใจเช่นกัน หลี่ต้าเฉิงโกรธยิ่ง เวลานั้นเขาไม่สนว่าจะเสียหน้าอย่างไรแล้ว เขาพุ่งไปข้างหน้าเพื่อทำการต่อสู้กับอู๋ไหลทันที ทางเจิ้งซื่อโก่วเห็นอู๋ไหลต่อสู้กับหลี่ต้าเฉิงก็เข้าร่วมวงด้วยโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้ชมรอบ ๆ ก็พุ่งเข้าไปสุมไฟ
หลี่เยว่หานใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายนี้ เพื่อออกจากฝูงชนและกลับบ้านอย่างสบายใจ
กลับมาถึงบ้าน
