ดจบ หลี่เยว่หานซึ่งยังไม่ฟื้นคืนสติจากการงีบหลับ ก็ถูกมือของหลี่ต้าเฉิงลากลงจากเตียง
เขาไม่ให้โอกาสเธอใส่รองเท้าด้วยซ้ำ ก่อนจะผลักหญิงสาวไปอยู่ต่อหน้าทั้งสองครอบครัว “ขอโทษซะ!”
ทันทีที่เสียงของหลี่ต้าเฉิงดังขึ้น หลี่เยว่หานก็ตื่นขึ้นเต็มตา
หญิงสาวมีเรื่องแบบนี้อยู่ในความทรงจำด้วย เมื่อตอนยังเด็กเธอเคยถูกสหายร่วมชั้นรังแก เธอทนไม่ไหวเลยผลักเพื่อนร่วมชั้นแล้ววิ่งกลับบ้านไปร้องไห้กับหลี่ต้าเฉิง
ใครจะรู้ว่าหลี่ต้าเฉิงได้รับโทรศัพท์จากบ้านของเพื่อนร่วมชั้นนานแล้ว และเขายืนยันที่จะลากเธอไปที่บ้านอีกฝ่ายเพื่อขอโทษ
ไม่ต่างกันเลย
หลี่เยว่หานสูดหายใจเข้า ก่อนมองไปที่ทั้งสองครอบครัวที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธออย่างดุร้ายแล้วยกยิ้ม แต่ดวงตาของหญิงสาวช่างเย็นชานัก “เกิดอะไรขึ้น?”
ขอโทษ?
เธอไม่ขอโทษสุนัขอย่างแน่นอน!
“ดูสิ!” อู๋ไหลด่าพร้อมกับกระโดดถีบ “หลี่ต้าเฉิง ดูลูกสาวของเจ้าสิ! ข้าจะบอกเจ้าให้ว่าครั้งนี้มันเป็นเรื่องร้ายแรงมาก! นังเด็กสารเลวผู้นี้หลู่เกียรติหลานหลานของครอบครัวข้า เจ้าคิดจะทำอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้!”
“ข้าหลู่เกียรติหลานหลานของครอบครัวของท่าน?” หลี่เยว่หานขมวดคิ้วและมองไปที่อู๋ไหลอย่างจริงจัง “ข้าไม่ใช่บุรุษ ข้าจะหลู่เกียรติหลานหลานของท่านได้อย่างไร? ทำไม? หลานหลานของท่าน บอกว่านางท้องลูกของข้ารึ? ”
อู๋ไหลอยู่ในอารมณ์โกรธอยู่แล้ว แต่เมื่อหลี่เยว่หานพูดตอกกลับไปเช่นนั้น เขาก็ระเบิดอ
