นนั่งอยู่จำนวนไม่น้อย ราวกับกำลังรอเธออยู่ สิ่งนี้ทำให้หลี่เยว่หานรู้สึกประหลาดใจ
เป็นไปได้หรือไม่…ว่าเมื่อคืนหลิ่วจื้อหย่วนจะไม่ได้นอนค้างอยู่กับหลี่หรงหรง แต่กลับมาล่วงหน้าเพื่อชิงฟ้องร้องก่อน?
“อาจารย์จ้าวมาแล้ว! เชิญนั่งเถิด!” ท่านปู่หลิ่วเคยได้รับการอบรมสั่งสอนจากหัวหน้าหมู่บ้านมาก่อน ดังนั้นจึงเหมาะสมที่จะเรียกขานว่าอาจารย์
หลังจากหัวหน้าหมู่บ้านนั่งลงตามคำเชื้อเชิญ หลี่เยว่หานที่เตรียมจะไปยืนอยู่ด้านหลังหัวหน้าหมู่บ้าน กลับถูกคุณปู่หลิ่วจ้องเขม็งก่อนจะโพล่งพูดออกมาเสียงดัง “สาวน้อยจากตระกูลหลิ่ว นี่คือการแสดงท่าทางขอโทษของเจ้าหรือ!”
“ขอโทษอันใด?” หลี่เยว่หานแสดงสีหน้างุนงง
“เหตุใดเยว่หานจึงต้องขอโทษด้วย?” หัวหน้าหมู่บ้านลุกขึ้นทันที “วันนี้ข้าพาเด็กคนนี้มาก็เพื่อร้องความเป็นธรรม! หลิ่วจื้อหย่วนของตระกูลเจ้ามีสัญญาณหมั้นหมายกับหลี่เยว่หาน แต่กลับไปมีความสัมพันธ์กับน้องสาวของนาง นี่มันหมายความว่าอย่างไร!”
คุณปู่หลิ่วต้องการจะชิงลงมือก่อน แต่ไม่คาดว่าจะถูกหัวหน้าหมู่บ้านขัดเสียก่อน จึงไม่รู้จะตอบสนองอย่างไรไปครู่หนึ่ง
ลูกชายคนโตของเขาที่ตอนนี้เป็นผู้นำตระกูลหลิ่ว และยังเป็นบิดาของหลิ่วจื้อหย่วนรีบออกหน้าสนับสนุนคุณปู่หลิ่ว “ผู้อาวุโสจ้าว เกรงว่าท่านจะเข้าใจเรื่องบางอย่างผิด จื้อหย่วนของตระกูลเรากำลังรอให้เยว่หานอายุสิบหกแล้วจึงค่อยแต่งงาน จะไปมีความสัมพันธ์อะไรกับน้องสาวต่างมาร
