ฉยต่อการที่ลูกคนโตถูกแย่งการแต่งงานที่เตรียมไว้เช่นนี้ไปหรือ!
เช่นนี้ ต่อไปหลี่ต้าเฉิงจะอยู่ในหมู่บ้านเฮยถู่ได้อย่างไรกัน!
เมื่อคิดได้เช่นนี้แล้ว หลี่ต้าเฉิงจึงรีบวิ่งตามออกไปทันที
หลี่หานเยว่เดาได้ว่าหลี่ต้าเฉิงจะตามเธอออกมา ทันทีที่วิ่งออกนอกประตู เธอจึงรีบซ่อนอยู่ตรงมุมหนึ่ง
ตามที่เธอคาดเอาไว้ เธอวิ่งออกมาเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ หลี่ต้าเฉิงก็รีบตามออกมา วิ่งตรงไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน
เห็นเช่นนี้แล้วหลี่เยว่หานก็เดินออกมาจากมุมที่หลบอยู่ มองแผ่นหลังของหลี่ต้าเฉิงที่จากไปอีกพักหนึ่ง ก่อนจะเคาะประตูบ้านอาโจวที่อยู่ข้างกัน
“โอ้ เยว่หานเกิดอะไรขึ้นหรือ?” ยามนี้เป็นเวลาอาหาร ครอบครัวของอาโจวเพิ่งจะทานข้าวกันเสร็จ “เจ้ากินข้าวหรือยัง หากยังก็เข้ามากินอะไรก่อนเถอะ”
“ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะท่านอา” หลี่เยว่หานเอ่ยออกมาด้วยสีหน้ากลัดกลุ้มเล็กน้อย “ข้ามาเพราะต้องการความช่วยเหลือจากท่านอา หากแต่ไม่รู้ว่าท่านอาจะว่างหรือไม่?”
อาโจวชอบนินทาเป็นที่สุด เป็นที่ทราบกันทั่วว่ารถม้าของตระกูลหลิ่วจอดอยู่หน้าบ้านตระกูลหลี่ ทว่าเห็นแก่หน้าตระกูลหลิ่ว จึงไม่มีผู้ใดกล้าไปสอดรู้
กล่าวโดยปกติแล้ว คุณชายใหญ่หลิ่วมีสัญญาหมั้นหมายกับหลี่เยว่หาน ดังนั้นเขาก็ควรมาพบหลี่เยว่หาน ทว่ายามนี้หญิงสาวกลับปรากฏตัวที่นี่ เพื่อขอความช่วยเหลือจากนาง เป็นไปได้หรือไม่ว่า…
“มีเรื่องอันใดก็พูดมาเถอะ ท่านอาผู้นี้กำลังว่างอยู่!” อาโ
