หยาก็ตะลึงงันทันที นี่คือสถานที่เช่นไร ทำไมจึงเป็นสายๆ สถานที่ซึ่งนางยืนอยู่คือเกาะลอยได้กลางอากาศขนาดห้าสิบหกสิบหมู่ มีถนนลอยได้สามสายกว้างไม่ถึงหนึ่งจั้งยืดยาวออกไปจนถึงเกาะลอยได้อื่นๆ ซ้ายขวาบนล่างล้วนมีเกาะลอยได้และถนนลอยได้ ส่วนถนนลอยได้เหล่านั้นกลับไม่ราบเรียบ ทว่าขึ้นสูงลงต่ำ บางอันถึงกับขดเป็นวงๆ บางอันบิดเบี้ยว บางอันวนจากที่สูงลงมาที่ต่ำ ลักษณะบิดไปบิดมาพิลึกพิลั่นต่างๆ นานา
ถนนลอยได้ที่บิดไปบิดมาพวกนี้ เส้นที่กว้างก็กว้างถึงห้าหกจั้ง เส้นที่แคบก็แคบขนาดไม่ถึงหนึ่งจั้ง บางอันวนจนเหมือนถ้ำที่เต็มไปด้วยรอยแตก ส่วนสถานที่ซึ่งอยู่ลึกด้านล่าง กลับเป็นผืนหนาทึบที่แยกไม่ออกว่าเป็นเมฆ ต้นไม้ หรือต้นเมฆา
จินเฟยเหยาตะลึงงัน ไม่เคยเห็นสถานที่พิสดารขนาดนี้มาก่อน ภูมิประเทศพิลึกเป็นหมาฮวา[1]เลย
อานุภาพกดดันเมื่อครู่ของนางแข็งแกร่งเกินไป บนเกาะลอยได้แห่งนี้มีคนจำนวนไม่น้อยถูกอานุภาพกดดันของนางทำให้ตกใจจนต้องวิ่งออกมาจากบ้าน นางเห็นคนออกมาก็เหาะขึ้นกลางอากาศ กระโดดลงจากเกาะลอยได้ตรงๆ จากนั้นก็เปลี่ยนทิศทางพุ่งขึ้นถนนลอยได้ที่ไม่มีใครสายหนึ่ง รอจนคนด้านบนวิ่งออกมามองด้านล่าง สัตว์
