้นเผยต้นขาด้านในออกมา สตรีของหอเหอฮวนจำนวนมากล้วนไม่สวมกางเกงเพื่อให้ตนเองดูเซ็กซี่ พอนั่งลงยกกระโปรงขึ้นเล็กน้อยก็เผยเรียวขาอันงดงามออกมา หลินเจียวเยวี่ยก็เช่นกัน เพียงแต่ขนบนร่างนางขึ้นดกเกินไป ถึงจะเป็นเรียวขาเหมือนกันทว่าบนนั้นเต็มไปด้วยขนหน้าแข้งสูงครึ่งนิ้วมือ จินเฟยเหยาพลิกดูแขนของนางอีก มีขนงอกยาวเช่นกัน นางครุ่นคิดแล้วดึงเสื้อผ้าของหลินเจียวเยวี่ยออกมองดูด้านใน จากนั้นเอ่ยอย่างผิดหวัง “อะไรกัน ไม่มีขนหน้าอก แบบนี้ปริมาณขนก็ไม่พอน่ะสิ”
แต่เห็นใบหน้าหยาบกระด้างของหลินเจียวเยวี่ย มีขนเหมือนหนวดรอบริมฝีปากอยู่ไม่น้อย จินเฟยเหยาจึงตัดสินใจเลือกนาง หอเหอฮวนนอกจากคนผู้นี้แล้วก็หาคนอื่นที่มีขนยาวและดกขนาดนี้ไม่ได้จริงๆ แม้แต่พวกบุรุษขายเรือนร่างก็ไม่มีใครขนดกเท่านางสักคน คงไปหาสัตว์ปิศาจจริงๆ ไม่ได้ นั่นยุ่งยากยิ่งกว่าไปหาคนอีก
จินเฟยเหยาแบกหลินเจียวเยวี่ยไว้บนบ่าแล้วแปะยันต์ซ่อนกายใบหนึ่งลงบนร่างนาง จากนั้นเลือกไปทางที่ไม่มีคนพลุกพล่าน แบกนางมาจนถึงห้องผู้ดูแลคลังสมบัติ
นางเคลื่อนไหวรวดเร็ว ผู้ดูแลห้องสมบัติยังไม่ได้สติ ถึงได้สติ กินผงปลุกกำหนัดเข้าไปมากขนาดนั้น นอกจากคิดจ
