ะระบายแล้วคงไม่ทำเรื่องอื่น
นางถอดเสื้อผ้าทั้งหมดของหลินเจียวเยวี่ยอย่างว่องไวแล้วโรยผงกระตุ้นกำหนัดลงรูจมูกของหลินเจียวเยวี่ย ปลดเชือกเอ็นสัตว์บนร่างผู้ดูแลจากนั้นผลักนางไปทับร่างเขา สุดท้ายนางกลั้นยิ้ม ถ่ายเทพลังวิญญาณเล็กน้อยเข้าสู่ร่างของหลินเจียวเยวี่ยทำให้นางได้สติ จัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จจินเฟยเหยาก็กลั้นหายใจ แปะยันต์ซ่อนกายยืนพิงกำแพงอยู่ด้านข้าง
หลินเจียวเยวี่ยถูกพลังวิญญาณของจินเฟยเหยาทำให้ฟื้น นางลืมตาขึ้นส่ายศีรษะ รู้สึกได้ว่าจมูกสูดดมบางอย่างเข้าไป ทันใดนั้น พอนางก้มหน้าลงก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนร่างผู้ดูแลคลังสมบัติ อีกทั้งคนทั้งสองยังเปลือยเปล่าไม่ได้สวมอะไรเลย
นี่มันเรื่องอะไรกัน? หลินเจียวเยวี่ยเหลียวซ้ายแลขวาอย่างงุนงง ประตูห้องปิดสนิท ทั้งห้องมีแค่นางกับผู้ดูแล อีกทั้งเสื้อผ้าของพวกเขาสองคนถูกฉีกขาดโยนไว้ที่พื้น สถานการณ์ในตอนนี้ไม่ถูกต้องอยู่บ้าง
หลินเจียวเยวี่ยกลับไม่ได้ร้องตะโกนทว่าจับจ้องมองผู้ดูแลใต้ร่างด้วยสายตากินคน ตอนนี้เป็นโอกาสอันดี ตนเองมีพลังบำเพ็ญเพียรต่ำกว่าเขา นอกจากเขาชิงตัวนางมาก็เป็นไปไม่ได้ที่ตนเองจะมาที่นี่ ไม่ว่าใครเป็นคนทำ ถึงอย่างไ
