วาบ เสียงดังโครม ทั้งการป้องกันและประตูถูกคนใช้กำลังเปิดออก ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นกำเนิดใหม่ช่วงต้นเรือนร่างผอมแห้งคนหนึ่งบุกเข้ามา
พอเห็นฉากในห้อง นางก็ตะลึงงันไป
จินคุนเอ๋อร์นั่งทับผ้าห่มอยู่บนพื้น ใบหน้าแดงก่ำ กำลังชันร่างเปลือยท่อนบน เสื้อผ้ายุ่งเหยิง ส่วนศีรษะของผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนั้นอยู่ริมหูราวกับเมื่อครู่กำลังจูบเขา มือข้างหนึ่งกลับวางอยู่บนแผ่นอกของจินคุนเอ๋อร์อย่างเหิมเกริม ถึงมีคนบุกเข้ามานางก็ไม่รั้งมือกลับทว่ามองตนเองด้วยสีหน้าสงสัย
“เจ้าคนกินฟรี คิดไม่ถึงว่าจะใช้กำลังกับจินคุนเอ๋อร์ บังอาจมาก!” สตรีที่ผลักประตูเข้ามาชี้หน้าด่าทอจินเฟยเหยาอย่างเดือดดาล
จินเฟยเหยากระพริบตามองนาง มือยังลูบคลำแผ่นอกของสยงเทียนคุนสองที จากนั้นจึงยิ้มยั่วเย้า “ใครกินฟรี ค่าใช้จ่ายของข้าเจ้าหอเป็นผู้ออกให้ คนอย่างเจ้าหอหรือจะจ่ายค่าค้างคืนกับจินคุนเอ๋อร์ไม่ไหว?”
“เจ้ารีบออกไป ข้าต้องรายงานเรื่องนี้ให้เจ้าหอรู้แน่ จินคุนเอ๋อร์ไม่ใช่บุคคลที่คนอย่างเจ้าจะแตะต้องได้!” ฉินชิงคิดไม่ถึงว่ายายคนกินฟรีจะยื่นอุ้งมือมารมาถึงที่นี่ ทว่าเจ้าหอทำเพื่อรั้งสตรีที่ชื่อหวาหวั่นซีคนนั้นไว้จึงรับปาก
