ให้นางพักอยู่ที่นี่ ไม่ได้ จะให้นางแตะต้องเส้นผมสักเส้นของจินคุนเอ๋อร์ไม่ได้เด็ดขาด! ไม่เช่นนั้นตนเองคงถูกเจ้าหอฆ่าตายแน่
นางเอ่ยพลางชี้ไปข้างนอก “นอกจากจินคุนเอ๋อร์ เจ้าสามารถเล่นสนุกกับบุรุษอื่นๆ ได้ตามสบาย แต่คนนี้ไม่ได้ เจ้ารีบออกไปเลย ถึงเจ้ามีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นแปลงจิต เจ้าหอก็จะไม่ปล่อยให้เจ้าทำเช่นนี้แน่ สังวรการกระทำหน่อย อย่าให้ต้องฉีกหน้ากัน”
“จริงๆ เลย บอกให้ข้าเล่นสนุกได้ตามสบาย ตอนนี้กลับคิดจะเอาไว้ใช้เอง พวกข้างนอกอัปลักษณ์เกินไป ข้าไม่ถูกใจ” จินเฟยเหยาทำปากยื่นลุกขึ้นอย่างไม่ยินยอม ภายใต้การจับจ้องของฉินชิง เมื่อนางเดินไปถึงประตูก็หยุดลงหันหน้าไปยิ้มให้สยงเทียนคุน “ผิวพรรณของเจ้าให้สัมผัสไม่เลว นายท่านอย่างข้าชอบมาก”
“เจ้ารีบไปเลย!” ฉินชิงด่าทออย่างสุดจะทน ไร้การอบรมสิ้นดี คนที่มาพบจินคุนเอ๋อร์ที่นี่ มีใครบ้างที่ไม่สูงส่งอ่อนโยนสง่างาม ไม่เคยเห็นคนที่กักขฬะขนาดนี้มาก่อน อ้าปากก็นายท่าน เป็นสตรีชัดๆ ไม่เพียงเท่านั้นนางยังคำรามใส่จินเฟยเหยาอีก “จินคุนเอ๋อร์รับแขกบุรุษไม่รับแขกสตรี ต่อไปเจ้าอย่าเข้าใกล้ที่นี่อีก โปรดรักษากฎระเบียบหน่อย!”
“รับแต่แขกบุรุษ? เช่นนั้นเจ้าก็แขวนป้
