เมื่อก่อนไม่เคยพบว่าตนเองไร้ประโยชน์ ทำไมพอเจอจินเฟยเหยา ตนเองจึงไม่มีประโยชน์เลยสักนิดนะ
จินเฟยเหยาเห็นสีหน้าของเขาย่ำแย่ก็ตบบ่าเขาเอ่ยโน้มน้าว “พี่สยงวางใจเถอะ ข้าต้องช่วยท่านนำไม้วิญญาณเหล็กกลับมาได้แน่ ท่านไม่ต้องกังวลเกินไปนัก มีข้าจัดการ ท่านวางใจได้เลย”
เนื่องจากมีเจ้าจัดการ ดังนั้นข้าจึงไม่วางใจ สยงเทียนคุนพูดประโยคนี้ออกจากปากไม่ได้จริงๆ เวลานี้เขาพบว่าตนเองและจินเฟยเหยามีเรื่องมากมายที่ไม่มีทางสื่อสารกันได้ เรื่องที่ตนเองคิดกับเรื่องที่นางคิดเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
“เอาน่าๆ ข้าเข้ามาตั้งนานแล้ว เงียบขนาดนี้ก็น่าสงสัยเกินไป ให้พวกเขาส่งสุราอาหารมาหน่อย พวกเรามากินอาหารมื้อใหญ่ด้วยกัน” จินเฟยเหยาหัวเราะฮ่าๆ
สยงเทียนคุนแย้มยิ้มอย่างจนใจและเอ่ยอย่างเอาใจใส่ “เช่นนี้ก็ดี เพียงแต่ต้องคิดบัญชีที่ข้านะ”
“คิดทำไม ค่าใช้จ่ายทุกอย่างในหอเหอฮวนของข้าฟรี เจ้าหอออกให้ข้าทั้งหมด เจ้าพยายามทำให้พวกเขายกอาหารและสุราวิญญาณที่ดีที่สุดมา ไม่กินก็เสียเปล่า” จินเฟยเหยาส่ายมือเอ่ยอย่างเจ้าเล่ห์
คิดไม่ถึงว่าเจ้าหอเหอฮวนกับจินเฟยเหยาจะมีความสัมพันธ์กันแบบนี้ สยงเทียนคุนเริ่มลังเล “เจ้ากับ
