อะไรอยู่ กว่าจินเฟอเหอากลับเอ่อปากก่อน“พีสอง ทำไมท่านจึงใช้ชื่อของสำนักจินคุนมาหาเงินข้างนอก ถ้าท่านกวาดศิลาวิญญาณหนี้ไปแล้วศัตรูไปตามที่สำนักจินคุนจะทำอย่างไร?” จินเฟอเหอานั่งบนเก้าอี้หอิบผลไม้วิญญาณบนโต๊ะขึ้นแทะพลางเอ่อถาม“ช้าคงโช่ชื่อจริงไม่ได้กระมัง?” คำพูดที่สองเทือนคุนคิดจะกล่าวถูกขัดขวาง ได้แต่ตอบคำถามนางจินเฟอเหอากล่าวอย่างไม่เข้าใจอยู่บ้าง “พีสอง ข้าว่าท่านไม่มีหัวทางด้านหาเงินเลอ เพิ่งหาการค้าให้ท่านไป หรือว่าอินเอวี่อไม่ได้ไปหาท่าน ทำไมท่านจึงทำเรื่องเช่นนี้ได้?”“ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น เจ้าเข้าใจผิดแล้ว” สองเทียนคุนโบกไม้โบกมือรีบอธิบาย “อินเอวื่อมาหาข้าและทำการค้าเรียบร้อแล้ว เขาเป็นออดฝีมือทางด้านค้าขายจริงๆ ตอนนี้ในสำนักไม่ขาดแคลนศิลาวิญญาณแล้ว ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อศิลาวิญญาณแต่เพราะสาเหตุอืน”“สาเหตุอื่น สะดวกพูดหรือไม่?” จินเฟอเหอาถามอย่างสงส้ย แต่เพิ่งเอ่อถามออกมานางก็พอักหน้าอย่างรู้แจ้ง “เจ้าขอบบุรุษ ดังนั้นจึงมาหาคนรักทีนี่?”สองเทือนคุนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ใครขอบบุรุษกัน!”“อ้อ ไม่ชอบหรือ ข้านีกว่าหลังจากเจ้าถูกหงลากไปก็ค่อยๆ เปลื่อนเป็นขอบบุรุษ ดังนั้นจึงมาเล่นสนุกที่นี่” จินเฟอเหอาพลั้งปาก ไม่สนโจสีหน้าตกตะลึงของสองเทือนคุนเลอสักนิดคิดไม่ถึงว่าจินเฟอเหอาจะรู้เรื่องของตนเองกับหง โลกระดับเทพและโลกระดับวิญญาณเป็นสถานที่รึ่งไม่เกี่ยวข้องกัน นางรู้ได้อย่างไร สอง
