ศาจคนสนิทสองคนหาโอกาสรีบหลบหนีไป ครั้งนี้เจอปัญหาแล้ว
“ถ้าผู้อาวุโสมีคำสั่ง พวกเราสามารถสั่งให้คนทำแทนได้” ราชันเสินอวี่ลองพินิจใบหน้านี้ดู ถ้าไม่ต้องลงมือได้เป็นดีที่สุด ไม่เช่นนั้นหลบหนีแบบนี้เกรงว่าจะมีการสูญเสีย ตนเองยังถูกพิษของมัน ไม่เช่นนั้นอาศัยพลังบำเพ็ญเพียรขั้นว่างเปล่าช่วงกลางของนาง เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกว่าโดนดีเข้า
เผ่าปิศาจที่น่าตายคนนั้นจงใจโยนเจ้าตัวปัญหานี้ให้ตนเอง ดังนั้นจึงให้กบไล่มันขึ้นมาดึงความสนใจ อย่าให้ข้าเจอเจ้านะ ไม่เช่นนั้นจะให้เจ้าได้เห็นดีแน่!
ใบหน้าเถาวัลย์กลับไม่ครุ่นคิดถึงข้อเสนอของนางสักนิด นางส่งเสียงร้องเดือดดาล เถาวัลย์ที่อยู่ข้างใบหน้าร่ายรำราวกับเส้นผมก็พุ่งไปหาเผ่าปิศาจเหล่านั้นทันควัน
“ไป!” ราชันเสินอวี่ตวาดลั่น นกเจ็ดสีใต้ร่างร่วงวูบเป็นเส้นตรง เผ่าปิศาจทุกคนเตรียมพร้อมอยู่นานแล้ว ทยอยกันใช้คาถาหลบหนีนานาชนิดกระจายกันหนีไปรอบทิศ
“ตายให้หมด!” ใบหน้าเถาวัลย์ตวาดก้อง ใช้เถาวัลย์ที่หยาบใหญ่กว่าโอ่งน้ำทะยานออกไปรัดเผ่าปิศาจที่กระจายกันหลบหนีรอบด้านอย่างดุร้ายราวกับอสรพิษ บนเถาวัลย์ยังผลิบุปผาสีชมพูอ่อนอันแปลกประหลาดออกมา กลิ่นหอมจางๆ ลอยกำจายในอากาศ ปราณพิ
