ษแพร่ไปทั่ว
มีเผ่าปิศาจถูกเถาวัลย์โจมตีโดนอย่างต่อเนื่อง เผ่าปิศาจจำนวนมากยังดูดซับปราณพิษพวกนี้เข้าไป ราชันเสินอวี่เห็นเช่นนี้ได้แต่หยุดหลบหนี กัดนิ้วใช้โลหิตสดวาดวงเวทโลหิตกลางอากาศ นางแนบฝ่ามือลงบนวงเวทแล้วตะโกน “วงเวทหลบหนีโลหิต จงเปิดออก!”
วงเวทโลหิตสาดส่องรัศมีสีเลือดดูดซับปราณโลหิตจากบนร่างราชันเสินอวี่ทันใด นางกัดฟันพยายามร้องตะโกน “รีบไป!”
เผ่าปิศาจที่ถูกกักขังทั้งหมดทะลักมา เผ่าปิศาจสิบคนกางม่านป้องกัน เผ่าปิศาจคนอื่นๆ กลับพุ่งเข้าส่งตัวในวงเวทโลหิต เถาวัลย์โจมตีม่านป้องกันไม่หยุด การโจมตีแต่ละครั้งล้วนทำให้เผ่าปิศาจที่กางม่านป้องกันกระอักโลหิตออกมาคำโต
ส่วนราชันเสินอวี่ยิ่งมีสีหน้าดำคล้ำลงเรื่อยๆ สุดท้ายเห็นว่าไม่มีคนสามารถหลบหนีได้อีก วงเวทโลหิตก็ส่งเสียงวิ้งๆ แล้วหายไปในอากาศ จากนั้นการโจมตีของเถาวัลย์ก็พลาด
บนเถาวัลย์ยังรัดเผ่าปิศาจอีกหลายคนที่ไม่ได้หลบหนี พวกเขาถูกโจมตีบวกกับถูกพิษต้นไม้ตาย ทว่าวิญญาณปิศาจกลับฉวยโอกาสหลบหนีออกไป ขอเพียงพบเผ่าปิศาจก็สามารถจัดการชิงร่างกลับมาใหม่ได้
กลางอากาศในยามนี้หลงเหลือเพียงใบหน้าเถาวัลย์เพียงลำพัง นอกจากกลิ่นหอมที่กำจายรอบด้าน ยังมีเสี
