ดีดนิ้วเบาๆ สายลมแรงขนาดเล็กก็โจมตีก้นของพั่งจื่อ
พั่งจื่อเข้าใจทันที รีบใช้มือปิดบนหัว ภูติถูกมันก่อกวนเช่นนี้จึงบินขึ้นจากมุกล้ำค่าบนหัวของมันทันที ละอองดาวร่วงหล่นในพริบตา ท่วงท่าเหนือธรรมดาดึงดูดสายตาของราชันเสินอวี่ทันใด
จินเฟยเหยาแสร้งทำท่าทางร้อนใจ เอ่ยกับพั่งจื่อด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “เจ้าทำอะไรน่ะ ยังไม่รีบถือภูติให้ดีๆ ถ้าหายไปจะทำอย่างไร”
“นี่คือภูติที่เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงแห่งโลกเทพกูซู่มอบให้เจ้า?” ราชันเสินอวี่เม้มปากเอ่ยด้วยท่วงท่าสูงส่ง
ส่วนจินเฟยเหยากลับขมวดคิ้ว แสดงท่าทางไม่ยินยอม คำพูดที่ตอบก็ตอบส่งๆ “ชะ…ใช่ แต่ไม่ใช่ของดีอะไร แค่พกติดตัวไว้เล่น ถึงจะดูดีแต่ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่มีประโยชน์เท่านาง” ว่าแล้วนางก็ตบบ่าหวาหวั่นซี ส่วนหวาหวั่นซีก็นิ่งสนิทอย่างให้ความร่วมมือ พยายามทำให้ตนเองดูเหมือนสาวงามปลอมๆ
“ฮึ โลกเทพกูซู่ตอนที่เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริยังงไม่หลับใหล ให้กำเนิดสิ่งของชนิดหนึ่งชื่อว่าภูติวิญญาณจริง เป็นแก่นของพืช สามารถค้นพบหญ้าวิญญาณที่อยู่ห่างออกไปพันหลี่ เป็นสมบัติชิ้นยักษ์ของผู้ฝึกบำเพ็ญ แต่ถ้าไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าแม่ ภูติวิญญาณจริงจะไปจากโลกเทพกูซู่ไม่ได้ ขอเพี
