นมองจินเฟยเหยาอย่างงุนงงอยู่บ้าง เอ่ยพึมพำอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ข้าก็เลือกได้ด้วย?”
“ใช่ เจ้าก็เลือกได้ จำไว้เลือกอันที่มีค่า” จินเฟยเหยาพยักหน้า ได้เปรียบแล้วจะไม่เอาเปรียบได้อย่างไร ให้ไห่หลันอินช่วยนางเลือกชิ้นที่สามารถแบ่งขายได้ ถึงเวลาค่อยแบ่งเงินส่วนหนึ่งให้นางก็พอ
ไห่หลันอินกัดริมฝีปากเดินตรงไปหาเคล็ดวิชาที่นางจ้องมองอยู่ตลอดเวลาด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน เห็นนางมีเป้าหมายแล้ว จินเฟยเหยาจึงเรียกหวาหวั่นซีและพั่งจื่อจากนั้นเริ่มเลือกสิ่งของ
เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงหรี่ตามองพวกเขาอย่างยิ้มแย้ม ปล่อยให้พวกเขาเลือกไปเลือกมาในวงแสง
เนื่องจากมองดูมานานหลายวันแล้ว ไห่หลันอินยื่นมือไปหยิบกระดาษที่ทำจากวัสดุแปลกประหลาดชิ้นนั้น มือสัมผัสวงแสงกลับไม่ถูกส่งตัวออกไป สามารถหยิบสิ่งนี้ได้อย่างราบรื่น นางมองเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงอย่างซาบซึ้งใจ จากนั้นหยิบเคล็ดวิชาด้านในวางบนมือ
เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงมองนางแวบหนึ่ง สีหน้าชะงัก แต่ไม่ได้ห้ามไห่หลันอิน ส่วนไห่หลันอินกอดเคล็ดวิชาไว้กับอกราวกับสิ่งล้ำค่า คุกเข่าลงเบื้องหน้าเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริง ขอบคุณความใจกว้างของนาง
เวลานี้พั่งจื่อก็หมายตาสิ่งของชิ้
