จนอเนจอนาถ ครั้งนี้ต้องรักษาไว้ให้ได้ไม่อาจให้เผ่ามนุษย์กลับมาอีก ที่นี่จะกลายเป็นพื้นที่ของเผ่าปิศาจเรา” ราชันเฟยเทียนเ เอ่ยอย่างกระตือรือร้น
แต่พวกเขาก็ลำบากใจอยู่บ้าง “เพียงแต่สิ่งที่พวกเราใช้คือเวทมนตร์ที่มีมาแต่กำเนิด ไม่เป็นพวกวงเวท ของวิเศษแก่นชีวิตแบบผู้บำเพ็ญเซียนก็ไม่ได้หลอมสร้าง ถึงอย่างไรพวกเราก็เพิ่ งกลายร่างเป็นมนุษย์ ยังมีเรื่องอีกมากมายต้องเรียนรู้ จะรักษาที่นี่ไว้คงได้แต่พึ่งพาท่านชี้แนะชั่วคราว”
“ข้า?” จินเฟยเหยามองเขาอย่างตกตะลึง ไม่จริงน่า ทำไมเพิ่งมาก็ต้องรับปัญหาใหญ่
ราชันเฟยเทียนพยักหน้าอย่างมั่นอกมั่นใจ “แน่นอนว่าต้องพึ่งพาท่าน ท่านมาช่วยพวกเราโดยเฉพาะมิใช่หรือ ทุกคนเพิ่งเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ ร่างกายยังอ่อนแออยู่มาก ท่านก็เห็นสภาพของ งที่นี่แล้ว ถึงคิดจะหาสถานที่หลบซ่อนตัวฝึกบำเพ็ญ ก็เป็นไปไม่ได้”
จินเฟยเหยาเงยหน้าขึ้นมอง จริงเสียด้วย ที่นี่มีแค่ต้นไม้ใหญ่ต้นเดียว ไม่ว่าเจ้าจะหลบซ่อนอย่างไร วนไปวนมาก็ยังอยู่บนต้นไม้นี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะเหมือนสถานที่อื่น หาสถานที่ซึ งไม่มีคนซ่อนตัวคราหนึ่งหลายร้อยปี ถึงเวลาออกมาอย่าว่าแต่ของวิเศษแก่นชีวิตเลย แม้แต่พวกวงเวทก็คิดออกมาได้แ
