ให้จินเฟยเหยาอิจฉาแทบตาย
พี่กระจกที่สูญเสียอ้อมอกขององค์หญิงเผ่าปิศาจไป มาถึงโลกวิญญาณไท่หลิ่วแบบหน้าม่อยคอตก ในสถานที่ซึ่งมีแต่คนงามแห่งนี้ เขาก็มีชีวิตชีวาอีกครั้ง เล่นสนุกอย่างเพลิดเพลินจนลืม หน้าที่เป็นตายก็ไม่ยอมจากไป หากมิใช่ใต้เท้าหลงข่มขู่ว่าจะไม่ส่งปราณมารให้เขาออกมาเคลื่อนไหว เขาก็ยังไม่คิดจะไป สุดท้ายตอนจากไปยังขอร้องให้พาสาวงามมาด้วยคนหนึ่ง ก็ถูกจิน นเฟยเหยาบอกว่าไม่มีเวลาว่างและไม่มีเงินเลี้ยงดูเป็นเหตุผลปฏิเสธ ทำให้เขามีโทสะจนด่าทอเป็นการใหญ่อยู่หลายวัน
ท่ามกลางน้ำหลากสีสันในโลกวิญญาณฉุนหู ใต้เท้าหลงก็เกิดอยากจะแสดงฝีมือทำอาหารขึ้นมา ทำให้คนอื่นๆ นอกจากเขาต้องถ่ายท้องสิบกว่าวัน อีกทั้งรสชาติยังห่วยแตกสุดขีด ทำให้คนเข้ าใจผิดว่าใต้เท้าหลงคิดจะนำพวกเขามาทดลองยาพิษตัวใหม่ นับจากนั้นเป็นต้นมาจินเฟยเหยาและพั่งจื่อกินอาหารก็จะกินลับหลังเขา เกรงว่าเขาจะนึกสนุกอยากลงมือด้วยตนเองอีก
เมื่อผ่านโลกวิญญาณเยียนเฟิง ใต้เท้าหลงอยู่ในสถานที่ซึ่งมีหมอกปกคลุมชั่วนาตาปีถึงห้าปีเพื่อเก็บหมอกพิษเจ็ดสีอะไรนั่น จนเกือบจะทำให้จินเฟยเหยาอยู่จนมีเห็ดรางอกแล้ว ไหนบอ กว่ารีบ เพราะเหตุใดยังต้องเก็บ