หมอกพิษที่นี่อีก นี่เป็นสิ่งที่นางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันบ่นว่าไม่หยุดไม่หย่อนทุกวัน
เห็นพื้นดินรกร้างว่างเปล่าปรากฏขึ้นเบื้องหน้า จินเฟยเหยาก็น้ำตาคลอหน่วยอย่างปลื้มปีติ ในที่สุดก็มาถึงโลกวิญญาณน้ำพุเหลืองแล้ว นึกถึงหลายปีมานี้ที่ติดตามเจ้าวิปริตสองคนอย่า างใต้เท้าหลงและพี่กระจก ใช้ชีวิตอย่างที่เรียกได้ว่าโหดร้ายทารุณสุดๆ ตอนนี้กลับถึงโลกวิญญาณน้ำพุเหลือง ในที่สุดวันเวลาอันแสนเศร้าก็มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
ไม่รู้ว่าอินเยวี่ยอยู่หรือไม่ จินเฟยเหยานำพวกเขาเหาะไปสถานที่อยู่ของมังกรปิศาจอย่างคุ้นเคยเส้นทาง ส่วนพี่กระจกส่ายไหวพลางเอ่ย “เจ้าโง่นี่ เนิ่นนานปานนี้แล้วโลกวิญญาณน้ำพุ เหลืองยังไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด”
จินเฟยเหยากลับไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเขา ชี้ไปที่ป่าศพเหล่านั้นพลางเอ่ยว่า “ใครบอกว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงสักนิด ขนาดของป่าศพใหญ่ขึ้นทุกที ท่าทางปริมาณทหารศพก็มากขึ้น เขาไม ม่ได้เข้าร่วมการสู้รบใช่หรือไม่ ทำไมดูเหมือนป่าศพมากขึ้นทุกที ไม่ได้ใช้หมดแล้วหรือ?”
ใต้เท้าหลงพลันเอ่ยปาก “อินเยวี่ยแห่งโลกวิญญาณน้ำพุเหลือง ข้าเคยมีวาสนาได้พบหน้ากับเขาครั้งหนึ่งที่โลกระดับเทพ เป็นคนที่จัดการได้ยาก”
“พวกท่านสู้กันห
