กทั้งยังได้ยินพี่กระจกพูดกับนางเรื่องย่างพั่งจื่อและน้ำลายไหลอะไรนั่น หรือ อนึกว่าตนเองตายแล้ว ดังนั้นจึงถูกจินเฟยเหยาที่ถือหลักการไม่สิ้นเปลืองย่างกิน!
ในเวลานี้เอง ความอบอุ่นใต้หนังท้องเริ่มเปลี่ยนเป็นร้อนผ่าว รู้สึกว่าใกล้จะสุกแล้ว! พั่งจื่อกระโดดผลุงทันที รู้สึกว่าหนังท้องร้อนลวกอย่างยิ่ง ต้องหาบางอย่างมาดับไฟหยุดความร้อ อน ในห้วงลนลาน มันเห็นเบื้องหน้ามีสีฟ้าผืนหนึ่ง อีกทั้งยังมีน้ำสาดกระเซ็น มันก็พุ่งปราดไปโดยไม่ได้ดูให้ชัดเจนว่าทางนั้นเป็นสิ่งใด
จินเฟยเหยามองพั่งจื่อที่กระโดดพรวดขึ้นแล้วพุ่งออกนอกม่านแสงไปชนกับสัตว์เยือกแข็งอย่างปากอ้าตาค้าง เพิ่งฟื้นขึ้นมาก็รีบสร้างความดีความชอบ ไม่ค่อยเหมือนมันในยามปกติเลย
ที่จริงเนื่องจากนางกำลังโต้คารมกับพี่กระจก ลืมพลิกตัวพั่งจื่อที่ย่างอยู่ในมือไปชั่วขณะ พุงอันอวบอ้วนของมันกำลังย่างอยู่บนศีรษะของเหยียนเฮ่าพอดีจึงไหม้ขึ้นมา
เวลานี้หอกของใต้เท้าหลงกำลังโจมตีโดนตรงกลางของสัตว์เยือกแข็งพอดี ร่างน้ำแข็งปรากฏแตกเล็กละเอียด จากนั้นเขาพลิกมือนำของสิ่งหนึ่งออกมา ในเวลานี้เอง พั่งจื่อที่นึกว่าตนเอง ถูกย่างสุกแล้วพุ่งพรวดมาโดยไม่สนใจทุกสิ่งเข้าตรง
