ด้วยสายตาเย็นเยียบ ไม่ได้รับพั่งจื่อมา ทว่าเอ่ยอย่างเย็นชา “ไป ยังมีโลกวิญญาณอีกมากต้องเดินทาง”
“ใต้เท้าหลง ท่านเป็นคนดีจริงๆ” เห็นแผนการของตนเองประสบความสำเร็จ จินเฟยเหยาก็หัวเราะหึๆ เอ่ยขอบคุณ ใต้เท้าหลงไม่ชอบพั่งจื่อ นางรู้ดี ตอนนั้นนางคิดจะมอบพั่งจื่อให้เขาทำหม มอนอิงก็ไม่สำเร็จ ตอนนี้กลายเป็นไข่น้ำแข็งยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะต้องการมัน
จินเฟยเหยาที่ลอบยินดีในใจเรียกหวาหวั่นซีออกมา ส่วนที่ถูกแช่จนแข็งทื่อบนร่างนางคืนสภาพเดิมแล้ว ได้ยินเรื่องของพั่งจื่อนางก็หมดวาจาทันที นี่นับเป็นตัวอะไร แย่งชิงสิ่งขอ องจากมือผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่า แย่งไปยังมีสีหน้ายินดี เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าใต้เท้าหลงจะใจกว้างขนาดนี้ ไม่ได้กระทืบไข่น้ำแข็งของพั่งจื่อจนแตกละเอียดระบายโทสะ ทว่าแล้วกัน นไปแบบนี้
แต่ถ้าพั่งจื่อเลื่อนเป็นขั้นเก้าได้ ภายหน้าก็เป็นเรื่องดีงามมากจริงๆ เพียงแต่ตนเองเลื่อนขั้นไม่ได้ ได้แต่หยุดอยู่ที่ขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายเท่านั้น ตามพลังบำเพ็ญเพียรของจ จินเฟยเหยาที่เพิ่มสูงขึ้นทุกที ผู้คนและเรื่องราวที่ประสบพบเจอล้วนเป็นเรื่องที่คนขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายอย่างนางช่วยเหลือไม่ได้ สุดท้ายอาจจะไม่ต่า
