ือบจะทำให้จินเฟยเหยามีโทสะตาย
พั่งจื่อปรูดมาที่ข้างกายจอมมารหลงกำลังทุบต้นขาให้พลางยิ้มประจบโดยอัตโนมัติ ส่วนหวาหวั่นซีกำลังกราบกรานอยู่เบื้องหน้าเขา “หวาหวั่นซีคารวะใต้เท้าหลง ขอให้ร่างมารของใต้เท้า าหลงปลอดภัยไร้อันตราย”
เจ้าสารเลวสองตัวนี้ ก่อกบฏก็ยังไม่รวดเร็วปานนี้เลย เพลิงโทสะจินเฟยเหยาพวยพุ่งจึงกระโดดขึ้นชี้หน้าพวกเขาทั้งสองพลางด่าทอ “พวกเจ้าสองคนเกินไปแล้ว! หวั่นซี พั่งจื่อทำแบบนี้ ก็ช่างเถอะ ทำไมเจ้าจึงวิ่งมากราบกรานทันทีด้วย! เจ้าเย่อหยิ่งมากมิใช่หรือ ตอนนี้ทำไมครู่เดียวขาอ่อนแล้ว!”
หวาหวั่นซีเอ่ยด้วยสีหน้าใสซื่อ “ข้าแค่มากราบกรานเจ้านายของเจ้านาย เจ้าอย่าแย่งชิงความโปรดปรานสิ”
จินเฟยเหยากัดฟัน เจ้าสองตัวนี้ พอเห็นหนีไม่รอดก็เปลี่ยนท่าทีทันควัน ตอนนี้ข้าเป็นขั้นแปลงจิตแล้ว ไม่ใช่คนขั้นสร้างฐานขั้นหลอมรวมที่ขี้ขลาดไม่มีพละกำลังในอดีตคนนั้น ข้า าไม่กลัวพวกเจ้าหรอก!
หืม? จินเฟยเหยาทำใจกล้ามองจอมมารหลงแวบหนึ่ง สีหน้าพลันปั้นยากอยู่บ้าง ขั้นว่างเปล่าช่วงปลายแล้ว? เจ้ากล้าเลื่อนขั้นเร็วกว่านี้หรือไม่! การพบเห็นนี้เกือบจะทำให้จินเฟยเห หยาตกใจกลัว ครั้งที่แล้วเพิ่งขั้นว่างเปล่าช่วงต้น ตอนนี้
