ภายในเวลาไม่ถึงร้อยปีเลื่อนขึ้นเป็นขั้นว่างเปล่าช่วงปลายแล้ว ที่แท้ฝึกบำเพ็ญอย่างไร เพราะเหตุใดจึงสามารถเลื่อนขั้นได้เร ร็วขนาดนี้ นี่ยังใช่คนอยู่หรือไม่!
จริงสิ! จินเฟยเหยาพลันนึกเรื่องหนึ่งขึ้นได้ ถ้าเขาเลื่อนเป็นขั้นผสานร่าง เช่นนั้นการไปโลกตู้เทียนก็รออยู่ ถ้าเป็นเช่นนี้ก็จะไม่เห็นเขาที่โลกระดับวิญญาณและโลกระดับเทพ ดียิ่งนัก! เลื่อนขั้นได้ดี
“ข้าถามว่าเจ้าคิดจะไปที่ใด?” ใต้เท้าหลงเห็นจินเฟยเหยามองเขาอย่างตะลึงงัน ก็ถามอีกประโยคอย่างมีความอดทน
สีหน้าของจินเฟยเหยาผ่อนคลาย เดินเข้ามาพลางหัวเราะหึๆ “ใต้เท้าหลง คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะได้เจอท่านที่นี่ ข้าเห็นว่ามาพบท่านมือเปล่าน่าขัดเขิน เมื่อครู่จึงคิดจะออกไปเอาของขว วัญพบหน้ามาให้ท่านหน่อย เพียงแต่ลนลานวิ่งเร็วไปชั่วขณะ จริงสิ ที่นี่เย็นมาก ใต้เท้าหลงท่านเคยชินหรือไม่ ข้าเพิ่งเก็บปิศาจตัวเล็กๆ เผ่าเหยียนได้คนหนึ่ง เอามาให้ท่านอุ่นตั่ งเป็นอย่างไร?”
เมื่อครู่ยังจะช่วยน้องสาวของผู้อื่นออกมา ตอนนี้เพียงพริบตา แม้แต่คนที่เกี่ยวข้องก็เตรียมจะส่งมอบออกไป
ในที่สุดหวาหวั่นซีก็ได้เปิดหูเปิดตาว่าจินเฟยเหยากเกรงกลัวใต้เท้าหลงมากเพียงใด จากคำบอกเล่าของพั่งจ