ยเสียงร้องโหยหวน มีองค์ชายถูกเตะลอยออกมากระแทกพื้นอย่างหนักหน่วงอีกหลายองค์ เรียกได้ว่าอนาถจนทนดูไม่ได้ องค์ชายคนหนึ่งในนั้นยังตะกายลุกขึ้น เอ่ยอย่างเจ็บปวด “เสด็จพ่อ ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตคนนั้นหนีไปทางอุโมงค์ใต้ดินแล้ว!”
“ปิดวงเวท รีบปิดวงเวท ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามา ทุกคนล่าถอยไปอยู่ใต้ดิน นับจากนี้เมืองซั่นเหรินระวังป้องกันห้าปี!” ราชันอี้ถู่พยายามตะโกนอย่างเต็มกำลัง ยื่นมือข้างหนึ่งสั่น นเทาและเส้นเลือดบนนั้นปูดโปนได้อย่างทันท่วงที แสดงบทราชันที่สูญเสียท้องพระคลังไปได้สมจริงอย่างยิ่ง
จากนั้นบรรดาเผ่าพิภพก็เงยหน้าขึ้นมองราชันและองค์ชายและรีบลงปากอุโมงค์ไปใต้ดินอย่างรวดเร็ว ประชาชนคนอื่นๆ ก็รีบหนีลงไป ชั้นบนของเมืองซั่นเหรินทั้งหมดเปลี่ยนเป็นเวิ้งว้าง งว่างเปล่าในพริบตา แค่บางครั้งเห็นคนกำลังแอบมองออกมาข้างนอกได้จากหลังประตูหน้าต่างบ้านที่มีปากอุโมงค์ใต้ดินเหล่านั้น
ราชันเหวินมองละครฉากนี้จบด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก อารมณ์ไม่ดีอย่างยิ่ง ไม่ใช่เนื่องจากสาเหตุอื่น ทว่าละครเรื่องนี้ไร้เดียงสาเกินไป ฝีมือหยาบเกินไป หรือนึกว่าตนเองเป็นคนโง่ง งม สามารถใช้ของแบบนี้ขับไล่ตนเองไปได้? ไม่ว่าใครก็