กครั้ง ไม่ได้พูดออกมาว่าเมื่อครู่ตนเองเชื่อเสียสนิทใจ โชคดีที่ราชันเหวินเยือกเย็น ไม่เช่นนั้นคงติดกับเผ่าพิภพจอมเจ้าเล่ห์พวกนี้
เผ่าพิภพ จินเฟยเหยา ข้าจะดูสิว่าพวกเจ้าเผชิญหน้ากับกองทัพใหญ่เผ่าปิศาจจะใช้แผนการอะไรทำให้พวกเราถอยทัพได้ ราชันเหวินยิ้มอย่างเย็นชามองดูเผ่าพิภพเบื้องล่างอย่างสงบนิ่ง
เวลานี้ได้ยินคนร่ำไห้ร้องตะโกนมา พอดีเป็นบุตรชายคนหนึ่งของราชันอี้ถู่ เขาก็จมูกช้ำหน้าบวมเช่นเดียวกัน เท้ายังกะเผลก พุ่งมาเบื้องหน้าราชันอี้ถู่ ร่ำไห้ร้องตะโกนว่า “เสด็จพ พ่อ แย่แล้ว ท้องพระคลังถูกปล้น!”
“เจ้าว่าอะไรนะ!” ราชันอี้ถู่ที่เดิมทียังแกล้งสลบอยู่พลันฟื้นขึ้นมาคว้ามือเขาแล้วเอ่ยถาม
“ใช่ขอรับ คนขั้นแปลงจิตผู้นั้นปล้นท้องพระคลังของพวกเราไปจนเกลี้ยง ทั้งยังบอกว่าจะเข่นฆ่าพวกเราให้สิ้นซาก ตอนนี้ไม่รู้ว่าหนีไปที่ใดแล้ว บรรดาเสด็จพี่ต้านทานนางไม่ได้!” เข ขาร่ำไห้ดังลั่น เผ่าพิภพธรรมดาที่เดิมทีร่วมแสดงละครก็หวาดกลัวและตกตะลึง ชั่วขณะถึงกับแยกแยะไม่ออกว่าจริงหรือเท็จ ถึงอย่างไรก็ไม่ได้บอกขั้นตอนการหลอกลวงพวกเขาอย่างชัดเจน แค ค่ให้พวกเขาร่วมมือกับราชันก็พอ จึงสับสนลนลานทันที
“ตุ้บ! ตุ้บ! ตุ้บ!” ตามด้ว