ร ลุกขึ้นยืนจ้องมองราชันอี้ถู่ที่นอนอยู่บนพื้นดินและจำไม่ได้ว่าเป็นใครอย่างปากอ้าตาค้างและให้ความร่วมมืออย่างดี ถึงก่อนหน้านี จะเคยบอกว่าให้พวกเขาตกตะลึงก่อนต่อมาเดือดดาล สุดท้ายค่อยหวาดกลัว ทว่ากลับไม่ได้บอกพวกเขาว่าการตกตะลึงคือทุบตีคนจนมีสารรูปน่าหวาดผวาแบบนี้
“หืม?” ราชันเหวินยังนึกว่าเป็นของวิเศษอะไร พอมองดูอย่างละเอียด กลับเป็นเผ่าพิภพคนหนึ่ง เพียงแต่จมูกช้ำหน้าบวมมองไม่ออกว่าเป็นใคร ทว่าชุดสดใสแพรวพราวแตกต่างจากเผ่าพิภพ คนอื่นๆ อย่างมาก
“ราชัน! ท่านเป็นอะไรไป!”
“ผู้ใดเป็นคนทำ! ถึงกับต่อยราชันของเราจนกลายเป็นแบบนี้”
“หรือว่ามีคนก่อกบฏ!”
ก่อนหน้านี้ไม่ได้ให้ข้ออ้างแก่พวกเขา ทว่าเผ่าพิภพยังตาแหลมพบว่านี่คือราชันอี้ถู่ จึงใส่เนื้อในมือลงในถุงอย่างรวดเร็ว แล้วรีบไปห้อมล้อม พยุงราชันที่นอนนิ่งไม่ไหวติงบนพื้น เป็นเวลานานและพยายามเรียกอย่างสุดชีวิต
“ราชันเหวิน นี่…หรือว่าเป็นความวุ่นวายภายใน?” ลูกน้องของเขาเอ่ยถามอย่างไม่พลาดโอกาส
ราชันเหวินโบกมือ “เป็นไปไม่ได้ คงแสดงให้พวกเราดูเสียแปดส่วน แค่ชมละครก็พอ เห็นผู้อื่นเป็นเด็กน้อยสามขวบหรือ ใครจะติดกับเรื่องแบบนี้”
“ขอรับ” ลูกน้องของเขาตอบรับอี
