กฏส สายฟ้ากว้างสี่จั้งหนึ่งสายผ่าลงมาบนเมืองซั่นเหรินโดยตรง
แสงสีขาวเสียดแทงนัยน์ตาวาบผ่านผืนนภา ระหว่างนั้นยังได้ยินเสียงเผ่าพิภพร้องอุทานอย่างหวาดกลัว คนของทั้งสามเผ่าที่มุงดูรอบด้านต่างคาดเดาว่าเมืองซั่นเหรินคงจบสิ้นแล้ว ทว่ ารอจนแสงรัศมีผ่านพ้น สายฟ้าขนาดใหญ่ที่ผ่าลงมาหายไป ฉากเบื้องหน้ากลับทำให้คนหมดวาจาทันที
อยู่ครบบริบูรณ์ดังเดิม สายฟ้าหยาบใหญ่ขนาดนี้ผ่าลงมา แม้แต่เสาไม้สักต้นของเมืองซั่นเหรินก็ยังไม่ถูกทำลาย เรื่องเมื่อครู่ก็เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เมืองก็ยังเป็นเมือง คนก็ยังเป็นคนเช่นเดิม
ราชันอี้ถู่และเผ่าพิภพทุกคนนั่งอยู่ตรงนั้น มองเห็นอัสนีสวรรค์ผ่าลงมาจากภาพในมุกเปลือย ตอนนั้นหวาดกลัวจนตัวสั่นไปทั้งร่าง อัสนีสวรรค์หยาบใหญ่ขนาดนี้ผ่าลงมา ทุกสิ่งในเมื องซั่นเหรินจะถูกทำลายหมดภายในพริบตาเดียว แม้แต่ในอุโมงค์ใต้ดินก็ปรากฏแสงรัศมีเสียดแทงนัยน์ตาสายหนึ่งทันที ตอนนั้นเขานึกว่าตนเองต้องตายแน่แล้ว
ทว่าตอนนี้ เขากลับยังนั่งอยู่ดีมีสุขตรงนั้นด้วยสีหน้างุนงง ไม่เป็นไร ไม่มีใครตาย ตอนอัสนีสวรรค์ผ่าลงมาเป็นเช่นไร ตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น ทุกคนมองหน้ากันไม่รู้ว่าเกิดเรื่อ องอะไร
