ขึ้นกันแน่
“อ๊บ!” ผู้ที่เอ่ยปากคนแรกยังเป็นพั่งจื่อ เมื่อครู่มันตกใจแทบตาย คิดไม่ถึงว่าสายฟ้าจะผ่าทะลุลงมาในดิน ดูแล้วอานุภาพน่าตกใจ แต่กลับหายไปโดยไม่ทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บแม้แต ต่น้อย ถึงไม่ได้ทำให้บาดเจ็บก็ทำให้พั่งจื่อตกใจอย่างหนัก อดส่งเสียงด่าทอไม่ได้
“เมฆดำกำลังล่าถอยไป?” หวาหวั่นซีเป็นคนที่เคยตายมาครั้งหนึ่งแล้ว เวลานี้ยังนับว่าเยือกเย็น นางจ้องมองมุกเปลือยพบว่าปรากฏการณ์ประหลาดกำลังหายไป
ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเมฆดำด้านนอกมุกเปลือยเริ่มม้วนตัวอีกครั้ง ทว่าที่แตกต่างออกไปคือครั้งนี้ม้วนตัวออก ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม เมฆดำที่กองสุมมาห้าวันก็หนีหายไปจนเกล ลี้ยง ดวงอาทิตย์เผยโฉมอีกครั้ง การเลื่อนขั้นก็สิ้นสุดลงแบบนี้
คิดไม่ถึงว่าจะเป็นฉากเช่นนี้ ไม่เพียงหวาหวั่นซีและพั่งจื่อ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเซียนของสามเผ่าที่วิ่งมามุงดูก็งุนงงไปหมด นี่นับว่าเป็นปรากฏการณ์ประหลาดบรรลุขั้นแปลงจิตได้หรือ ? ครึ่งๆ กลางๆ โดยสิ้นเชิง ที่แท้คนผู้นี้เลื่อนเป็นขั้นแปลงจิตสำเร็จหรือไม่!
ไม่มีอานุภาพกดดันของขั้นแปลงจิต ไม่มีปรากฏการณ์ประหลาดสะท้านฟ้าสะเทือนดิน มีแค่สวรรค์ผายลมเท่านั้น ขนาดใบไม้สักใบก็ยังไม่ปลิวลงมา ทุ
