นซีมองนางอย่างประหลาดใจ สีหน้าน่าเกลียดขนาดนี้ เกรงว่าคงเจรจาไม่สำเร็จ
จินเฟยเหยานั่งลงตรงกลางพวกเขาแล้วเล่าเรื่องตอนที่ตนเองอยู่ใต้ดินออกมาอย่างเดือดดาล อีกทั้งยังฉวยโอกาสตอนที่พี่กระจกไม่อยู่ ตั้งใจด่าทอเขาหลายประโยค
หลังจากได้ฟังเรื่องราว พั่งจื่อและหวาหวั่นซีอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้ ยากนักที่จะมีคนชั่วร้ายยิ่งกว่านาง พ่ายแพ้ก็พ่ายแพ้อย่างเบิกบานใจยิ่ง ราชันอี้ถู่ก็อยากจะหัวเราะ ทว่ากลั บไม่กล้าหัวเราะออกมา ได้แต่หยิกต้นขาของตนเองอย่างแรงแทน ใช้ความเจ็บปวดขับไล่ความอยากหัวเราะ
“หมายความว่าเจ้ารับปากว่าจะลงไปบรรลุขั้นแปลงจิตด้านล่าง?” หวาหวั่นซีหัวเราะพลางเอ่ยถาม
“ใช่ ข้ารู้สึกว่าเป็นคนดีกว่าเป็นสัตว์ อย่างไรก็ต้องเรียนเคล็ดวิชานี้ดูหน่อย” จินเฟยเหยาถอนหายใจอย่างจนปัญญาเ “แค่หวังว่าจะเลื่อนเป็นขั้นแปลงจิตได้เร็วๆ จะได้เดินออกม มาจากใต้หนังตาของเขาแต่เนิ่นๆ”
หวาหวั่นซีตบบ่าของนางและเอ่ยอย่างจริงใจ “เจ้าคิดในแง่ดี เขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่เหาะขึ้นสวรรค์เชียวนะ เจ้าสามารถประจบประแจงหรือยั่วยวนเขาได้ ขอเพียงเขาชี้แนะเจ้าเล็กน้อย เจ จ้าก็ได้ประโยชน์อย่างมากแล้ว เรื่องดีงามขนาดนี้ ผู้อื่นขอก็ยังขอไม่ไ