อนเสี่ยวถงจื่อของข้าออกไปขับไล่ก็ติดบนร่างเสี่ยวถงจื่อเข้ามาในถ ถ้ำและขโมยสิ่งของของข้าไป ข้าไปทวงกับเผ่าปิศาจ พวกเขาถึงกับแกล้งโง่ ดังนั้นข้าจึงผนึกโลกระดับเทพ” พี่กระจกเอ่ย
จินเฟยเหยาโล่งอก คนผู้นี้พูดแล้วหยุดพักทำให้คิดไปทางอื่น พูดว่าสิ่งของถูกเผ่าปิศาจขโมยไปก่อนได้หรือไม่ บอกว่าประตูใหญ่ถูกสัตว์ปิศาจทำลายทำไม ทำให้ข้านึกว่าเป็นคนบ้าเสี ยอีก จากนั้นนางก็เอ่ยถามอย่างสงสัย “ขโมยสิ่งใดไป?”
พี่กระจกพลันหัวเราะชั่วร้ายหลายครั้ง จากนั้นเอ่ยว่า “วิญญาณจริงสัตว์เทพขวดหนึ่ง ในนั้นมีตัวหนึ่งเป็นเทาเที่ย”
“…” จินเฟยเหยาหมดวาจา จากนั้นชี้หน้ามันแล้วด่าทอเป็นการใหญ่ “ท่านได้สิ่งของมาจากที่ใด ท่านเป็นคนทำนั่นเอง! ที่แท้ข้ากลายเป็นแบบนี้เพราะท่านเป็นคนทำ ท่านบ้าหรือเปล่า เอ อาของพรรค์นี้มาทำอะไร ได้มาก็ช่างเถอะ ท่านยังทำของหาย ท่านชดใช้ชีวิตของข้ามาเลยนะ!”
“ทำไมเจ้าถึงเป็นแบบนี้นะ เรื่องนี้จะโทษข้าได้อย่างไร เผ่าปิศาจในโลกระดับสวรรค์ปลดปล่อยวิญญาณจริงเหล่านี้ลงมา ข้าลงมาเก็บรวบรวมพวกมันโดยเฉพาะ ไม่ให้พวกมันทำร้ายเผ่ามนุษย์ ข้าเสียสละเวลาของตนเองมาทำเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม เจ้ายังว่าข้า
