นเลยสักนิด พวกเผ่าพิภพได้ฟังก็ถือว่าไม่ได้ยิน
จินเฟยเหยาและหวาหวั่นซีเดินนำเผ่าพิภพหนึ่งหมื่นกว่าคน ฟันรากต้นไม้ในอุโมงค์ใต้ดิน เบิกทางอยู่เบื้องหน้านำพากองทัพอันเกรียงไกรขึ้นไปบนพื้นดิน เผ่าพิภพพวกนี้กลัวว่าไปแล้ วจะกลับมาไม่ได้จึงจูงบุตรธิดาไปด้วย ก่อนไปก็นำสิ่งของออกมาแบกไว้บนแผ่นหลังและติดตามอยู่ข้างหลังราวกับผู้ประสบภัย
ที่จริงสิ่งของที่แบกก็เป็นเสื้อผ้าโทรมๆ บวกกับเนื้อสัตว์ทะเลแห้งที่ได้รับแบ่งสรรมา อดอยากจนเคยชินเสียแล้ว ลี้ภัยยังไม่ลืมพกของกินติดตัวก่อน
หลังจากพวกเขาเดินออกจากอุโมงค์ใต้ดินมาถึงโลกภายนอก เผ่าพิภพก็ตกใจสุดขีดอย่างเดียว ส่วนจินเฟยเหยาและหวาหวั่นซีนอกจากตกใจยังมีความพลุ่งพล่านและความยินดีอย่างบ้าคลั่งในดวงตา
พุ่มไม้หนาทึบ ต้นไม้สูงเสียดฟ้า ยังมีทุ่งดอกไม้ป่าเต็มพื้น รวมทั้งผลไม้ป่าหลากชนิดที่ออกผลบนพุ่มไม้และต้นไม้ โลกวิญญาณจ้งถู่ซึ่งเดิมทีมีเพียงวัชพืชและดินสีแดงกลายเป็นสีเขียว วผืนหนึ่ง นี่ไม่ใช่โลกวิญญาณจ้งถู่ที่เต็มไปด้วยดินป็นพิษแล้ว ทว่าเป็นโลกวิญญาณใบใหม่ เป็นสถานที่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต
ราชันอี้ถู่ไม่เคยเห็นพืชพรรณมากมายขนาดนี้มาก่อน เขาถือกำเนิดที่เมืองไป่เห
