น นาง เกรงว่าเมล็ดจะไม่ได้ผลจึงนำหญ้าวิญญาณต้นหนึ่งออกมา หญ้าวิญญาณนี้ไม่ใช่ชนิดที่มีค่าเป็นพิเศษ อายุเพียงยี่สิบสามสิบปี นางจำไม่ได้แล้วว่าได้มาตั้งแต่เมื่อใด
วางหญ้าวิญญาณที่ติดรากและดินในกล่องหยกลงในจานทรงกลม ก็ถือว่าจัดวางเต็มจานสามใบแล้ว จากนั้นจินเฟยเหยาและหวาหวั่นซีก็จ้องมองแท่นทรงกลม รอดูว่าแท่นทรงกลมจะมีปฏิกิริยา อะไร
แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นมีความเคลื่อนไหว จินเฟยเหยาจุปากเอ่ยว่า “ใช้ไม่ได้จริงๆ ด้วย ไม่มีปฏิกิริยาเลยสักนิด ทำให้ข้าต้องออกไปขุดดินมาเสียเที่ยว”
หวาหวั่นซีครุ่นคิด “ขาดอะไรไปหรือไม่ อย่างเช่นพลังวิญญาณ?”
ว่าไปแล้วก็จริง สิ่งของแปลกประหลาดพวกนี้จะขาดตัวเหนี่ยวนำนี้ไปได้อย่างไร เมื่อครู่ลืมไปเลย จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ เดินไปถ่ายเทพลังวิญญาณเล็กน้อยลงบนแท่นทรงกลม หลังพลังวิญญา าณเข้าไปในแท่นทรงกลมนางก็ถอยมาอยู่ด้านข้าง ป้องกันความเคลื่อนไหวประหลาดส่งผลกระทบมาถึงตนเองโดยไม่ทันระวัง
รอเป็นเวลาครึ่งเค่อ ขณะที่คนทั้งสองนึกว่าวิธีการผิดพลาด แท่นทรงกลมพลันส่งเสียงดังวิ้งๆ และสว่างขึ้น เปล่งแสงเสียดแทงนัยน์ตาทันที ลวดลายกลางแท่นทรงกลมมีแสงสายหนึ่งพุ่งขึ้นม มา จานทรงกลมเล็กๆ รอบด้าน
