่จริงจู๋ซวีอู๋ก็ไม่ได้เห็นเผ่าพิภพเป็นศัตรู อ่อนแอเกินไป อ่อนแอราวกับหนูที่พบเห็นได้ทั่วทุกที่ ใครจะไปสนใจ ในเมื่อนางอยากได้อาหารขนาดนี้ เช่นนั้นให้นางก็ พอ ไม่แน่ว่านางอาจจะใช้ข้ออ้างว่าช่วยเผ่าพิภพหาอาหาร แต่ที่จริงหาอาหารให้ตนเองแทน
พอจินเฟยเหยาได้ยินก็รีบรับคำ “ไม่เพียงคนของหอซวีชิง เจ้าถามกองทัพสิบสองทั้งหมดด้วย ถึงอย่างไรผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตก็มีอำนาจไม่น้อย เจ้าแค่ต้องการเนื้อสัตว์ที่ไม่จำเป็น นต้องใช้นิดหน่อย คาดว่าพวกเขาคงมอบให้”
ยุ่งยากจริง จู๋ซวีอู๋กลอกตาใส่นาง “รู้แล้ว เก็บแผงของเจ้าแล้วตามข้ามา ข้าจะแวะถามว่ามีเมล็ดพืชที่ใช้เป็นอาหารได้หรือไม่ด้วย”
“ขอบคุณ ท่านเป็นคนดีจริงๆ เผ่าพิภพต้องตั้งป้ายให้ท่านแน่” จินเฟยเหยาหัวเราะอย่างตื่นเต้นยินดี รีบเก็บแผงแล้วติดตามจู๋ซวีอู๋ไปที่ตั้งของกองทัพสิบสอง
