แน่ ดังนั้นเขาจึงมองจินเฟยเหยา แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย “เจ้าคงคิดจะหลอกใช้พวกเขาเสียแปดส่วน ดังนั้นจึงให้ผลประโยชน์เล็กน้อยแก่พวกเขาให้พวกเขาทำงานให้เจ้า อย่างเช่นช่วยเจ้าขุดศิลาวิญญาณ ข้าพูดถูกสินะ”
“เจ้าใช้จิตใจคนต่ำช้ามาคำนวณความคิดวิญญูชน ข้าเป็นใคร แม้แต่ศิลาวิญญาณหนึ่งพื้นที่มิติก็มอบให้ผู้อื่นได้ จะหมายตาศิลาวิญญาณที่ถูกขุดจนเกลี้ยงไปนานแล้วได้อย่างไร ข้าแค่คิ ดจะทำความดีเล็กน้อย ช่วยเหลือเผ่าพิภพที่น่าสงสารเหล่านี้” จินเฟยเหยาเชิดหน้าขึ้น คุยโวโดยไม่ละอายใจ
นางเชื่อมั่นอย่างยิ่ง ถึงจู๋ซวีอู๋จะไปถามเผ่าพิภพต่อหน้า พวกเขาก็จะพูดถึงนางในทางที่ดีอย่างสำนึกขอบคุณ หากมิใช่เพราะนาง เผ่าพิภพเหล่านี้คงใช้ชีวิตอย่างอดอยากอยู่เลย ไหนเลย จะเหมือนเช่นในยามนี้ที่ไม่มีความละโมบอาหารอยู่บนใบหน้าแล้ว แต่ละคนมีสีหน้าดูดีกินอิ่มสวมอุ่นคิดถึงแต่ราคะ ไม่มีอะไรก็ให้กำเนิดเด็กน้อยเล่น
ทันใดนั้น จินเฟยเหยาก็ชี้หน้าจู๋ซวีอู๋แล้วเอ่ยว่า “พวกเจ้าทำร้ายเผ่าพิภพจนกลายเป็นแบบนี้ ต้องรับผิดชอบส่วนหนึ่งด้วย เพื่อทำคุณไถ่โทษ พวกเจ้าต้องให้ถุงเฉียนคุนที่บรรจุอาห หารจนเต็มแก่ข้าหลายสิบถุง”
จู๋ซวีอู๋มองนางอาละวาดโดยไร้เ
