เฟยเหยาตะโกนว่า “หวั่นซี เจ้าคิดจะตามเขาไปพบศิษย์พี่ศิษย์น้องที่สำนักหมิงเยวี่ยหรือ?”
หวาหวั่นซีครุ่นคิดแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ข้าจะตามเขาไปดูสักหน่อย ไม่แน่ว่าอาจจะมีเรื่องดีอะไร”
“เจ้าถึงกับจะตามสุนัขป่าราคะไป เสียแรงที่ข้าเอ็นดูเจ้าจริงๆ ไปแล้วต้องกลายเป็นภรรยาคนแซ่เหรินแน่ ยังจะกลับมาได้หรือ” พอจินเฟยเหยาได้ฟังก็เอ่ยอย่างเดือดดาล
หวาหวั่นซีแย้มยิ้มไม่เอ่ยวาจา ถ่ายทอดเสียงมาทันที “เอาน่า ข้าเป็นหุ่นเชิดของเจ้า ภายในร่างมีการป้องกันที่การรับรู้ของเจ้าลงไว้ คิดจะหนีก็หนีไม่รอดหรอก ข้าจะไปตรวจสอบสภาพการ รณ์สักหน่อย เข้าใจสภาพการณ์มากขึ้นมีแต่ประโยชน์กับพวกเรา ถึงเจ้าจะสามารถปะปนอยู่ในทั้งสามเผ่าได้ ตอนนี้ก็เป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลน้อยที่สุด ถึงเวลาต้องดูว่ามีโอกาสให้ฉวยหรือไม่ จะได้ขยายอิทธิพลของพวกเรา”
จินเฟยเหยาครุ่นคิด จะว่าไปก็จริง ตอนนี้ตนเองเพิ่งมีเผ่าพิภพที่ไร้ประโยชน์หนึ่งหมื่นคน ถ้าคิดจะควบคุมสินแร่ของที่นี่ ก็ต้องสอบถามสภาพการณ์ของทั้งสามเผ่าให้กระจ่าง ถึงอย่างไ ไรกลุ่มที่มีอิทธิพลน้อยที่สุดในตอนนี้ก็คือตนเอง อีกทั้งกลุ่มที่มีปณิธานยิ่งใหญ่ที่สุดก็ดูเหมือนจะเป็นตนเอง
“ไปเถอะ ถึงอย่างไรเขาก็เล่
