เมล็ดพืชที่ใช้เป็นอาหารได้ไม่มีเลย จินเฟยเหยารู้สึ กว่าการหาแบบนี้ไม่ใช่วิธีที่ดีจึงไปหามุมหนึ่ง ปูหนังสัตว์เขียนป้ายรับซื้อเมล็ดพืชและเฝ้าอยู่ที่นั่น
วิธีนี้ไม่เลวจริงๆ มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณและขั้นสร้างฐานบางคนนำเมล็ดพืชมาขาย บางอย่างเป็นอาหารได้ บางอย่างก็เป็นหญ้าวิญญาณ จินเฟยเหยาก็รับมาโดยไม่ปฏิเสธ โดยพื้นฐา านแล้วเมล็ดพืชที่เป็นอาหารได้ล้วนเป็นคนขั้นฝึกปราณนำมาขาย มีเพียงพวกเขาจึงเก็บสิ่งไม่มีค่าเหล่านี้ไว้ แลกศิลาวิญญาณได้นิดหน่อยก็ยังดี
โลกวิญญาณทางฝั่งนี้ไม่ใช้ศิลาวิญญาณ ทว่าผู้บำเพ็ญเซียนของกองทัพสิบสองยังเคยชินกับการใช้ศิลาวิญญาณซื้อขาย ดังนั้นในเวลานี้ศิลาวิญญาณของจินเฟยเหยาจึงได้ผล เพียงแต่ที่นี่ได้ร รับผลกระทบจนเคยชิน ศิลาวิญญาณจึงมีค่าต่ำลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ขณะจินเฟยเหยากำลังตรวจสอบเมล็ดพืชขนาดเท่าลูกฟักทองที่ไม่เคยเห็นมาก่อนซึ่งผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณคนหนึ่งอุ้มมาขาย ก็มีผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษขั้นแปลงจิตช่วงต้นคนหนึ่งเด ดินมาหน้าแผง เดิมทีเขาแค่เดินผ่าน ทว่าพอเห็นจินเฟยเหยาก็ชะงักเท้าลง ตั้งใจมองนางแล้วมองป้ายไม้รับซื้อเมล็ดพืชที่วางอยู่หน้าแผง
“ข้าไม่รู้ว
