เทียนคุนอยู่บ้าง หงเป็นเจ้าวิปริต มีแต่สวรรค์จึงรู้ว่าเขาจะทำเรื่องอะไรออกมา
คิดถึงผู้บำเพ็ญเซียนขั้นแปลงจิตเหล่านั้น จิตใจเหรินเซวียนจือก็หนักอึ้ง ตนเองติดอยู่ที่ขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายเป็นเวลานานสมควรบรรลุขั้นแปลงจิตเสียที ไม่ว่าขั้นกำเนิดใหม่ ช่วงปลายจะร้ายกาจเพียงใดก็ยังด้อยกว่าขั้นแปลงจิตไม่ใช่น้อยๆ
ดังนั้นเขาจึงเอ่ยกับจินเฟยเหยาว่า “ตอนนี้สถานการณ์ไม่ดีอย่างยิ่ง ข้าคิดว่าเจ้าควรบรรลุขั้นแปลงจิตให้เร็วหน่อยจะดีกว่า อย่าเอ้อระเหยลอยชายทั้งวัน ครั้งนี้หลังจากกลับไป ข้า จะไปรายงานสำนักก่อน จากนั้นปิดด่านกักตนทะลวงขั้นแปลงจิต”
จินเฟยเหยาคิดไม่ถึงว่าเหรินเซวียนจือจะเป็นห่วงตนเองจึงมองเขาอย่างตกใจสุดขีด เจ้าหมอนี่คงไม่ได้กินยาผิดนะ!
คิดไม่ถึงเขากลับเอ่ยต่อว่า “ไม่เช่นนั้นเจ้าจะปกป้องเสี่ยวซีไม่ได้ รูปโฉมของนางดึงดูดผู้บำเพ็ญเซียนที่มุ่งร้ายมาได้ง่าย พลังบำเพ็ญเพียรของเจ้าต่ำเกินไป ถ้าข้าบรรลุขั้นแปลงจิ ตก่อน เจ้าต้องมอบเสี่ยวซีให้ข้าคุ้มครอง เนื่องจากเจ้าปกป้องนางไม่ได้”
“เจ้าบ้าหรือเปล่า” จินเฟยเหยาหมดวาจาโดยสิ้นเชิง พูดบ้าบออะไรกันแน่ หวาหวั่นซียังต้องให้คนปกป้องด้วยหรือ อีกทั้งถึงปกป้อง
