เฟยเหยาเขยิบเข้าไปข้างๆ หวาหวั่นซี ใช้ข้อศอกกระทุ้งนางแล้วเอ่ยย ยิ้มๆ “เจ้ารู้สึกว่าพี่เหรินเป็นอย่างไร ยอดเยี่ยมมากสินะ”
เหรินเซวียนจือกัดฟันกรอดๆ ยายสารเลวนี่จงใจพูดเรื่องนี้ต่อหน้าหวาหวั่นซี คิดจะทำลายชื่อเสียงอันดีงามของข้า เขาแค้นจินเฟยเหยาอยู่ที่นี่ แต่ตนเองไม่คิดดูบ้างว่าเรื่องทั้งห หมดเป็นความจริง เขามีชื่อเสียงดีงามที่ไหน
เห็นจินเฟยเหยาวาดหวังให้นางพูดอะไรที่ทำให้เหรินเซวียนจือมีโทสะตายออกมา หวาหวั่นซีจึงเอ่ยอย่างสงบนิ่ง “ดียิ่ง ช่างใส่ใจ”
“…” จินเฟยเหยาอ้าปากค้างมีสีหน้าตกใจ หวาหวั่นซีกำลังพูดอะไรอยู่!
นางพูดติดอ่าง “เขาดึงพลังหยินเสริมพลังหยาง คืนหนึ่งดึงถึงยี่สิบคนนะ อีกทั้งข้ายังเคยเห็นเขาดูดผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นสร้างฐานคนหนึ่งจนแห้งกับตา ทั้งยังอยู่ในที่โล่งแ แจ้งด้วย เจ้ารู้สึกว่าแบบนี้ถือว่าดีแล้วหรือ?”
“ก็แค่ดึงหยินเสริมหยาง เป็นเพียงวิชาในการฝึกบำเพ็ญที่ไม่เหมือนกันเท่านั้น มีอะไรน่าตกใจ” หวาหวั่นซีมองจินเฟยเหยาอย่างสงสัย ทำไมวันนี้ยายนี่ถึงได้ตกอกตกใจกับเรื่องเล็กๆ
เหรินเซวียนจือคิดไม่ถึงว่าหวาหวั่นซีที่ไม่พูดกับเขามาตลอด แค่ทำงานของตนเองเงียบๆ พูดอะไรกับนางนางก็
