าได้ แต่ประหยัดได้ก็ประหยัด
“จริงนะ เจ้าไม่ฟื้นขึ้นมาทำให้ข้าเป็นห่วงแทบตาย ถ้าเจ้าตาย ข้าคงต้องไปหาคนผู้หนึ่งมาสร้างเตาเพลิงพิภพให้ใหม่ เจ้าฟื้นขึ้นมาได้ก็ดียิ่ง บุญคุณช่วยชีวิตน่ะช่างเถอะ” จินเฟยเหยาท่าทางจะอารมณ์ดี จึงเพิกเฉยสีหน้าปั้นยากขั้นสุดของเหรินเซวียนจือพลางเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม
“จินเฟยเหยาในที่สุดข้าก็หาเจ้าพบ!” ในดวงตาของเหรินเซวียนจือเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร เรื่องในตอนนั้นทำให้เขาไม่ได้สติคืนมาอยู่หลายสิบปีเต็มๆ หลังตามหาจินเฟยเหยาด้วยความเดือดดาลอยู่หลายปีก็ไม่ได้ข่าวคราวของนาง
สุดท้ายทนแรงกดดันไม่ไหวจึงกลับสำนักปิดด่านกักตนมาตลอดจนถึงเมื่อหลายปีก่อน หากมิใช่เส้นทางมาโลกฝั่งนี้เปิดออก สำนักต้องออกมาแย่งชิงพื้นที่ เขายังปิดด่านกักตนอยู่เลย คิดไม่ถึงว่าจินเฟยเหยาจะปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าตนเอง บทจะได้มาก็ไม่ต้องเปลืองแรงจริงๆ!
แค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ทว่าอาศัยบาดแผลทั่วร่างของเหรินเซวียนจือ ตอนนี้เขาสู้จินเฟยเหยาที่อยู่ขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายเหมือนกันไม่ได้ เพราะเหตุนี้จึงยิ่งแค้นมากขึ้นหลายส่วน สายตาที่จ้องมองนางราวกับจะกินคน
จินเฟยเหยาถูกเขาจ้องจนรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างจึงเอ่ยถามอย่าง
