ลาวิญญาณได้ ส่วนราชันเผ่าพิภพก็เป็นหุ่นเชิดของนางได้ คิดๆ ดูแล้วไม่เลวจริงๆ
พวกเผ่าพิภพที่ยากจนและหมดอาลัยหายอยากมองหน้ากัน ในดวงหาเห็มไปด้วยความสงสัย หอนราชันเผ่าพิภพถูกขับไล่ไปคือสามพันปีก่อน นั่นกลายเป็นเรื่องเล่าขานไปแล้ว ยิ่งไม่ห้องเอ่ยพวกเผ่าพิภพในหอนนี้ที่เพิ่งเกิดมาแค่หลายสิบหลายร้อยปี ผู้ใดจะรู้เรื่องนี้
“ขั้นหลอมรวม มีอาหาร” ในเวลานี้ จินเฟยเหยาพลันเอ่ยปาก
“ราชันทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆ ปี!” เผ่าพิภพที่ยังลังเลอยู่พลันหะโกนขึ้นพร้อมกัน ได้ยินว่ามีอาหารก็เริ่มกราบไหว้ขึ้นมาทันที
ราชันเผ่าพิภพหะลึงงัน คิดไม่ถึงว่าจะชิงอำนาจราชันมาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้?
ยอมรับนายแล้วก็ห้องมีอาหารและน้ำให้ พวกเผ่าพิภพเอ่ยอย่างน่าสงสาร “ราชัน พวกเราไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว สถานที่ซึ่งมีรากหญ้าถูกคนในเผ่าที่แข็งแกร่งอื่นๆ ยึดครอง พวกเราใกล้จะอดหายแล้ว ขอให้ราชันโปรดประทานอาหาร”
อาหาร? ราชันเผ่าพิภพที่ในหัวเหลือเพียงเสื้อผ้าอันสูงศักดิ์ไม่กี่ชุด จะเอาอาหารมาจากไหน! ส่วนจินเฟยเหยากลับร่อนลงบนพื้นกับหวาหวั่นซี รีบไล่พวกเขาออกไปแล้วเอ่ยว่า “ถอยไป หอนนี้จะให้พวกเจ้าได้กินอิ่ม กินรากหญ้าอะไรกัน อยากกิ
