ิน”
“ข้าก็ไม่รู้” เนี่ยนซียักไหล่ แสดงว่าตนเองไม่ค่อยเข้าใจนัก
ส่วนเวลานี้ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังมาอีก คนของบ้านราชันเผ่าพิภพมาอีกแล้ว
จินเฟยเหยาให้เนี่ยนซีพาพวกเขาเข้ามา คิดจะดูว่าเจ้าพวกนี้จะทำอะไรกันแน่ ใช้ไม้แข็งไม่ได้ คิดจะมาไม้อ่อนหรือ?
อาจจะรู้สึกว่าผู้มาเป็นสตรีบรรยากาศจึงดีหน่อย ผู้มายังคงเป็นฮูหยินน้อยดังเดิม แต่ยังพาบุตรสาวขั้นสร้างฐานของตนเองมาด้วย พอเข้าบ้านมาก็นั่งบนพื้นร้องห่มร้องไห้ พูดอยู่นานจินเฟยเหยาจึงฟังเข้าใจ ที่แท้ทนต่อไปไม่ได้จริงๆ
เผ่าปิศาจกินเก่งโดยกำเนิด พลังบำเพ็ญเพียรสูงก็อยากกินอาหารทั้งวัน ไม่งดอาหาร พวกเขารู้สึกว่าการงดอาหารเป็นเรื่องที่ขัดต่อฟ้า ไม่กินอาหารแล้วจะอยู่อย่างไร อีกทั้งเนื่องจากใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสบายมาตลอด น้ำแกงสาหร่ายที่กินก็เป็นสาหร่ายที่ดีที่สุด ไม่ใช่แบบที่ออกไปข้างนอกแล้วสามารถแบกกลับมาหลายมัด
นี่เพิ่งสิบกว่าวัน ต้องเลี้ยงคนสามสิบกว่าคน จะฝึกบำเพ็ญก็ไม่มีทรัพย์สมบัติแล้ว ไม่มีเงินยังคิดจะกินของดีๆ จินเฟยเหยาจึงเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “พวกเจ้ามายืมยามังกรคำรามข้าก็เพื่อซื้อน้ำแกงสาหร่ายกิน?”
ฮูหยินน้อยมองจินเฟยเหยาอย่างขลาดกลัว ปาดน้ำตา
