รู้ว่าเป็นมาโซคิสม์[1]หรือไม่
เห็นนางตั้งใจทำงานโดยไม่ส่งเสียง ฮูหยินหวาก็คิดจะเรียกพั่งจื่อมารับช่วงงาน สตรีต้องสะอาดสะอ้านชมดอกไม้มองจันทราจึงถูกต้อง ส่วนพั่งจื่อพอเห็นฮูหยินหวาปรากฏตัวก็หลบทันที มัน ทนความขี้บ่นของฮูหยินหวาไม่ไหว หลังจากรู้เรื่องต้านิวโดยบังเอิญ นางก็แทบจะอบรมสั่งสอนทุกครั้งที่เห็นมัน กบที่ทรยศรักเป็นกบไร้คุณธรรม
หาพั่งจื่อไม่พบ ฮูหยินหวาก็ยินดีจัดการเรื่องจิปาถะในเรือน จะให้นางไปทำเรื่องเลือดสาดพวกนี้นางก็ทำไม่ได้ ดังนั้นนางจึงยกเก้าอี้เล็กๆ มานั่งอยู่ข้างๆ แบบห่างสองจั้ง และเร ริ่มพูดจ๋อยๆ ขึ้นมา
“เจ้าไม่ต้องเลือกหรอก ขายทั้งตัวไปเลย”
“เสี่ยวเหยา เจ้าดูพวกปลาด้านนอกสิ มีมากมายจริงๆ แย่งไส้กันอย่างน่าสะอิดสะเอียน ข้าเห็นว่าข้างบ้านที่ชื่อราชันอะไรน่ะ ดูเหมือนจะโกรธจนหน้าเขียวแล้ว เมื่อวานยังส่งคนมาบอกว่า า อีกไม่กี่วันจะจัดงานเลี้ยง อยากจะให้เจ้าหยุดมือหน่อยได้หรือไม่”
“จริงสิ เจ้าว่าต้องปล่อยพั่งจื่อไปหรือไ