สีหน้าเปิดเผย
ทว่าเยี่ยจื่อขมวดคิ้วเอ่ย “ราชันเหวินแห่งเผ่าคุนกำลังตามหาผู้บำเพ็ญเซียนสตรีสองคน บอกว่าคนหนึ่งเป็นเผ่ามนุษย์อีกคนหนึ่งเป็นเผ่าปิศาจ เผ่ามนุษย์ข้าไม่รู้จัก ทว่าเผ่าป ปิศาจดูเหมือนผู้อาวุโส บอกว่ามีเขาคู่หนึ่ง เป็นคนเผ่าภูเขาชื่อจินเจี่ยว มีพลังบำเพ็ญเพียรช่วงกลาง ข้าคิดว่าเหมือนผู้อาวุโสอย่างยิ่ง”
“ข้าไม่ใช่เผ่าภูเขาแล้วก็ไม่ได้ชื่อจินเจี่ยว เจ้าคิดว่าเป็นข้าได้อย่างไร” จินเฟยเหยาไม่ยอมรับหรอก จึงเลิกคิ้วเอ่ย
“หา? ผู้อาวุโสไม่ใช่เผ่าภูเขาหรือ?” เยี่ยจื่อเอ่ยอย่างตกตะลึงอยู่บ้าง
จินเฟยเหยาพยักหน้า “ข้าไม่ใช่เผ่าภูเขา”
เยี่ยจื่อเอ่ยอย่างสงสัย “แต่ผู้อาวุโสหน้าตาเหมือนเผ่าภูเขามาก พวกเขามีเขาสองข้าง ข้านึกมาตลอดว่าผู้อาวุโสเป็นคนเผ่าภูเขา เช่นนั้นผู้อาวุโสเป็นคนเผ่าใด?”
มีเผ่าภูเขาจริงๆ ด้วย ตอนนี้จะทำอย่างไรดี? จินเฟยเหยากลอกตา นึกถึงมังกรปิศาจที่แขวนอยู่ด้านนอกได้ แต่เหลียวซ้ายแลขวาก่อนจึงทำท่าเหมือนกลัวคนอื่นได้ยิน จากนั้นกระซิบบอกว่ า “ข้าไม่ใช่เผ่าภูเขา ข้า
