กรสเกลือยังมีรสอะไรอีก
“พวกเจ้ารีบไปเสีย ข้าไม่คิดจะทำให้เรื่องใหญ่โต เพราะเกี่ยวพันกับชื่อเสียงของสหายข้าด้วย ถ้าพวกเจ้าคิดจะเอาเรื่องให้ได้ ข้าก็จะทำให้เรื่องลุกลามใหญ่โตโดยไม่ใส่ใจ ให้ทุกคนรู้ ว่าพวกเจ้าทำเรื่องที่เลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน!” เห็นพวกเขามองหน้ากันแล้วไม่เอ่ยวาจา จินเฟยเหยาก็เชิดหน้าขึ้นเอ่ยข่มขู่
อีกทั้งนางกวาดตาดูแวบหนึ่ง พบว่าถุงเฉียนคุนของคนผู้นี้ไม่ได้ถูกกรีดขาดยังนอนอยู่บนพื้นจึงใช้มือดูดมา จากนั้นโยนไปนอกวงเวทแล้วด่าทออย่างดุร้าย “เอาไปแล้วไสหัวไปเสีย ! ของแบบนี้พวกเราไม่ต้องการ พวกเราไม่ใช่คนชั่วที่สังหารคนชิงสิ่งของ พวกเจ้าควบคุมคนในเผ่าตนเองให้ดีจะได้ไม่ทำเรื่องน่าไม่อายแบบนี้อีก!”
เผ่าปิศาจเหล่านี้ใช้มือรับถุงเฉียนคุน คนหนึ่งในนั้นเอ่ยถามด้วยสีหน้าเย็นชา “ไม่ทราบว่าพวกเจ้าเป็นคนเผ่าใด พวกเราออกมาพร้อมกัน จะกลับไปโดยไม่รู้อะไรไม่ได้ ต้องมีคำอธิบายให ห้ราชันเผ่า”
“ข้าเป็นเผ่าภูเขา ชื่อจินเจี่ยว ที่อยู่อาศัยคาดว่าพวกเจ้าคงรู้ ที่นี่นอกจากเมืองไป่เหอก็ไม่มีสถานที่อื่น ถ้าราชันของพวกเจ้าคิดจะชดเชยให้กับสหายข้าก็ช่างเถอะ พวกเราไม่เห็ นค่า!” จินเฟยเหยาส่งเสียงขึ้นจมูก ตอบ
