าดหวัง ในใจยังรังเกียจว่าเมื่อครู่วงเวทแค่วาบขึ้น แม้แต่ปราณปิศาจก็ไม่ปลดปล่อยออกมา น่าเสียดายจริงๆ
“ขอบคุณมาก” จินเฟยเหยาเอ่ยขอบคุณชายชรา จากนั้นกลับมาข้างเนื้อแห้งมังกรปิศาจอีกครั้ง
วงเวทคุ้มครองเมืองไป่เหออะไรกัน มีวงเวทเรียกวิญญาณจริงด้วยหรือ? พอได้ยินก็รู้ว่าเป็นวงเวทที่สยบวิญญาณจริงของมังกรปิศาจไว้ในเนื้อ คิดไม่ถึงว่าจะถูกพวกเขาเล่าสืบต่อกั นมาจนกลายเป็นสิ่งคุ้มครองเมืองไป่เหอ อีกทั้งเมื่อครู่วงเวทสว่างวาบขึ้น น่าจะอยากตอบคำพูดของนาง ดังนั้นจึงถูกวงเวทสยบไว้
นางจึงเข้าไปใกล้อีกหน่อยใช้การรับรู้จู่โจมเข้าไปในเนื้อแห้งและถ่ายทอดคำพูดของตนเอง พอการรับรู้โจมตีลงบนเนื้อมังกรปิศาจก็มีพลังอันแข็งแกร่งมาขัดขวางไว้ ราวกับกำลังผลักสิ่งขอ องบางอย่างที่ยืดหยุ่นได้ดีมากจนยากจะเข้าไปในเนื้อแห้งได้
จินเฟยเหยารวบรวมจิตทั้งหมดไว้บนเนื้อแห้ง ใช้การรับรู้จู่โจมผ่านวงเวทชั้นนี้เข้าไปอย่างเปลืองแรง ในที่สุดนางก็ได้ยินด้านในมีเสียงดังมา “ใครเรียกข้า”
เสียงแผ่วเบาอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าเนื่องจากถูกกั้นด้วยการป้องกันหรือวิญญาณจริงของมังกรปิศาจถูกสะกดไว้นานเกินไปจนเกือบจะไม่ไหวแล้ว
“ข้าเอง วิญญาณจริงในกระดูก
