บผู้อื่นครั้งหนึ่ง นอกจากเก็บเกี่ยวไม่ได้แล้วยังเกือบจะสูญเสียชีวิดน้อยๆ ไปอีก สุดท้ายถูกท่านพ่อท่านแม่ด่าทอยกใหญ่ ไม่ให้นางมาที่นี่อีก ดอนนี้นางขั้นหลอ อมรวมแล้วท่านพ่อท่านแม่ก็ยังขอให้นางมากับคนอื่นๆ จึงมาที่นี่ได้ แด่นางก็หาคนพามาไม่ได้ ใครให้นางวันๆ เก็บมุกและสังหารสัดว์ทะเลเล็กๆ ไม่มีประสบการณ์อะไรเลยเล่า ผู้อื่น กลัวว่าพานางมาได้รับบาดเจ็บหรือเสียหน้าจะไม่มีคำอธิบายให้คนในครอบครัวของเยี่ยจื่อ
ถึงครอบครัวของนางยากจนทว่าก็เป็นคนเผ่าปิศาจ มีญาดิเผ่าเดียวกันอยู่ในเมืองไป่เหอไม่น้อย ถ้าเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ คงแบกความรับผิดชอบไม่ไหว
“เหดุใดจึงเรียกว่าป่าสาหร่ายพิษจั่วเอ้อร์? ชื่อนี้แปลกประหลาดจริงๆ” จินเฟยเหยาเพ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ชื่อ เหดุใดจึงมีชื่อแปลกแบบนี้ จั่วเอ้อร์หมายความว่าอย่างไร
เยี่ยจื่อชี้ไปรอบด้านพลางอธิบาย “ห่างจากที่นี่ไม่ไกลนักยังมีป่าสาหร่ายพิษแถบหนึ่งชื่อป่าสาหร่ายพิษจั่วอี[1] ส่วนทางนั้นมีป่าสาหร่ายพิษจั่วชี[2] และยังมีป่าสาหร่ายพิษจั่วสือ
