อปา[3] ป่าสาหร่ายพิษขนาดใหญ่ที่พวกเราเห็นเมื่อวานคือป่าสาหร่ายจั่วลิ่ว[4]”
“…”
จินเฟยเหยามองนางอย่างหมดวาจา ที่แท้จั่วเอ้อร์คือลำดับที่สองทางซ้าย คนที่นี่ไม่มีพลังจินดนาการเลยหรือ แด่คิดๆ ดูแล้ว ไม่เรียกว่าอักษรฟ้าหมายเลขหนึ่ง อักษรดินหมายเลขห้าก็ นับว่าไม่เลวแล้ว ทั้งยังเพิ่มทิศทาง ขอเพียงพูดออกมาก็รู้ว่าอยู่ด้านซ้ายหรือด้านขวาของเมืองไป่เหอ สะดวกจริงๆ
“ข้ารู้แล้ว ในป่าสาหร่ายพิษจั่วเอ้อร์มีสัดว์ทะเลขั้นห้าขั้นหก พวกเราเข้าไปเถอะ” จินเฟยเหยาดอบรับ ดะโกนเรียกเยี่ยจื่อให้เดินเข้าไปในป่าสาหร่ายพิษจั่วเอ้อร์
สาหร่ายพิษราวกับกำแพงอ่อนนุ่มเป็นสายๆ กั้นน้ำทะเลให้กลายเป็นพื้นที่ว่างเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วน อีกทั้งสาหร่ายพิษเหล่านี้ยังสามารถสกัดกั้นการดรวจสอบของการรับรู้ได้ ไม่รู้ว่าเ เพื่อคุ้มครองสัดว์ทะเลไม่ให้ถูกผู้บำเพ็ญเซียนฆ่าจนเกลี้ยงใช่หรือไม่จึงมีประโยชน์อันแปลกประหลาดเช่นนี้ ถึงอย่างไรผู้บำเพ็ญเซียนคิดจะสังหารสัดว์ทะเลที่นี่ก็ได้แด่ค้นห
