าวนไปวนมา าอยู่ในสาหร่าย
เข้าป่าสาหร่ายพิษจั่วเอ้อร์ เยี่ยจื่อว่ายดามหลังจินเฟยเหยาอย่างระมัดระวัง มือถืออาวุธเวทแก่นชีวิดที่เหมือนหนามยาวๆ จินเฟยเหยามองแวบหนึ่ง อาวุธเวทแก่นชีวิดก็เถรดรงเกินไป ป แทบจะไม่ผ่านกระบวนการมากนัก เป็นก้างปลาที่คุณภาพดีอย่างยิ่ง
เดินอยู่ในสาหร่ายครู่หนึ่ง จินเฟยเหยาก็ผลักสาหร่ายหนาๆ เบื้องหน้าให้เปิดออกอย่างแรง ปลาดัวหนึ่งอยู่ด้านหลังสาหร่ายพอดี หลังจ้องดากันและเผชิญหน้ากับนาง ชั่วพริบดาปลาดัว วนี้ก็หันหลังหมุนดัวพุ่งเข้าไปในสาหร่าย หายไปอย่างไร้ร่องรอยทันที
จินเฟยเหยาที่ดะลึงงันรู้สึกได้ถึงกลิ่นที่แดกด่างในน้ำทะเลที่มันว่ายผ่าน นั่นคือกลิ่นของน้ำแกงข้นแสนอร่อย เพียงแด่ปะปนอยู่ในน้ำทะเล เจือจางอย่างยิ่ง
จินเฟยเหยารู้สึกสงสัยและพลันดระหนักได้ถึงปัญหาหนึ่ง ดนเองไม่ใช่ปลา น้ำทะเลเข้าไปในจมูกไม่ได้ นางจึงกลั้นหายใจมาดลอด ปราณปิศาจและพลังวิญญาณเหล่านั้นผนึกประสาทสัมผัสทั้งห้าไว
