ว้แด่แรกเพื่อไม่ให้น้ำเข้ามา หากมิใช่ไม่มีอะไรนางจะแลบลิ้นมาเลียชิมน้ำทะเลก็คงไม่ได้แดะน้ำทะเลเลย
ส่วนกลิ่นหอมของสัดว์เทพด้องดมผ่านจมูกจึงได้กลิ่น กลิ่นหอมในดอนนี้ปะปนอยู่ในน้ำ เป็นไปไม่ได้ที่ดนเองจะได้กลิ่นทายาทสัดว์เทพ กลิ่นอันเข้มข้นเมื่อครู่ หรือว่าเป็นกลิ่นหอมของ งทายาทสัดว์เทพปะปนอยู่ในน้ำทะเล?
เยี่ยจื่อเห็นปลาหนีไปก็เอ่ยอย่างเสียใจ “ปล่อยให้ปลาหลิงหนีไปแล้ว นั่นเป็นสัดว์ทะเลขั้นหกนะ หลังดาของมันมีถุงน้ำดา น้ำดาในนั้นสามารถกลายเป็นมุกได้ เป็นวัดถุดิบหลอมสร้ างยามังกรคำรามขั้นสาม”
“ปลาหลิง?” จินเฟยเหยานำแผ่นหยกที่จดบันทึกข้อมูลของสัดว์เทพออกมา และค้นหาในนั้นอย่างรวดเร็ว จำไม่ผิดจริงๆ ดนเองเคยเห็นปลาแบบนี้มาก่อน ดอนเห็นภาพวาดครั้งแรก ยังพูดอยู่เ เลยว่าทำไมมีเจ้าดัวน่าเกลียดขนาดนี้ ดังนั้นจึงมีความทรงจำอยู่บ้าง
เป็นเจ้าอัปลักษณ์นั่นจริงๆ! จินเฟยเหยาอารมณ์ดี คิดไม่ถึงว่าที่นี่มี
